บทที่ 13 จะเป็นคนถูกผีสิงหรือ?

หลินสุ่ยเซิงเป็นคนแรกที่ไม่เห็นด้วย

"จะทำอย่างนั้นได้อย่างไร? พี่สะใภ้ใหญ่ก็เป็นลูกสะใภ้ของแม่เหมือนกัน จะไม่ดูแลแม่ได้อย่างไร? ถึงพี่ชายจะไม่อยู่แล้ว แต่อู่ฟูกับซื่อไห่ก็เป็นลูกของพี่ชาย อีกอย่างแม่ก็ยกเรือนเก่าให้พวกเจ้าอยู่ไม่ใช่หรือ? จะพูดว่าแม่ไม่ได้ให้อะไรสายให

บทที่ 14 แปลกจนเขารู้สึกกลัว

จ้าวอวี้เจินรีบดึงแขนเขาไว้

"พี่ใหญ่ อย่าใจร้อน ฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หลายวันมานี้ฉันก็ไม่ได้ดูแลเฉิงซื่อ ให้ลูกสาวกับลูกสะใภ้คนเล็กของเธอดูแลแทน วันนี้ที่กลับมา เพราะอยากมาขอความช่วยเหลือจากพวกพี่"

จ้าวซงเฉวียนมองเธอด้วยความกังขา

"ช่วยอะไร?"

จ้าวอวี้เจินพูด

บทที่ 15 พี่สะใภ้ใหญ่ที่ปากบอกไม่เอาแต่ทำให้

อาหารเย็นมีมากมาย ทั้งซุปไก่ใหญ่หม้อ แผ่นไข่กุ้ยฉ่าย และผักหัว

แม้พี่สะใภ้ใหญ่สวี่ซื่อจะไม่พูดจาดี แต่คิดว่าแม่ลูกสี่คนไม่ค่อยได้กินข้าวที่บ้านเดิม เดิมจะต้มโจ๊ก คิดๆ แล้วก็หุงข้าวสวยหม้อใหญ่ ให้พวกเขาได้กินอิ่ม

หลังกินข้าวเสร็จ เธอยังส่งตะกร้าผักที่เต