บทที่ 10 เขาก็เป็นเด็กคนหนึ่ง

อู่ฟูพยักหน้า

"แม่วางใจได้ แล้วผมจะดูแลน้องชายน้องสาวให้ดี"

จ้าวอวี้เจินส่งหน่อไม้ให้ป้าที่ขายไข่ข้างๆ หนึ่งหน่อ

"ป้า ฉันจะไปซื้อของให้เด็กๆ กินประทังท้อง รบกวนช่วยดูร้านหน่อยนะคะ"

ป้าเห็นผู้หญิงคนเดียวพาเด็กสามคนมาขายของในตลาดก็ไม่ใช่เรื่องง่าย จึงรับปากทันที

"อ๋อ ไม

บทที่ 11 การหยิบของโดยไม่ถามก็คือการขโมย

หลินจือเซี่ยอุ้มหน่อไผ่สองหน่อไปที่ร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่งไม่ไกล

"ลุง พวกคุณต้องการหน่อไผ่ไหมคะ? พวกเราขุดมาใหม่ๆ เพิ่งโผล่ยอด สดและอ่อนมาก ยังเหลืออยู่บ้าง ถ้าต้องการเราขายราคาถูกให้ค่ะ"

ชายวัยกลางคนคนนั้นตั้งใจจะปฏิเสธ แต่เห็นเด็กสาวผอมเหมือนลิง ดูน่าส

บทที่ 12 การขอเงินง่ายกว่าขายผัก

คำพูดเบาๆ ไม่กี่ประโยค แทบจะทำให้เฉิงซื่อกระโดดลงจากเตียง

"เจ้าพูดเหลวไหล!"

เธอทุบโต๊ะข้างหัวเตียงอย่างแรง ตะโกนว่าจ้าวอวี้เจินรังแกแม่สามี ชีวิตทนไม่ไหวแล้ว

หลินสุ่ยเซิงขมวดคิ้ว กำลังจะก้าวไปพูดอะไรบางอย่าง

จ้าวอวี้เจินใจเย็นมาก "ถ้าแม่ไม่กลัวทำลายชื่อเสียงของซิ