บทที่ 73

บทที่73 พี่รอง เป็นเพราะผู้หญิงใช่หรือไม่

“ประธานมู่พูดแบบนี้ก็ดี” หลินเฉินจี๋พูดหัวเราะออกมา “แต่ว่านิ้วมืออันนี้ถ้าทิ้งไว้ที่ผมก็คงไม่มีประโยชน์อะไร ผมจะให้คนส่งไปให้ประธานมู่ก็แล้วกัน”

“ให้ลูกน้องของคุณปล่อยคนของผม” มู่เฉินหย่วนพูดออกมาด้วยความเย็นชา หลินเฉินจี๋จะทำอะไรคุณหนูสี

บทที่ 74

บทที่74 ประธานมู่รอยลิปสติกสีเเดงบนหน้าเป็นของใครหรือ

ในอีกที่หนึ่ง กวนชิงเฟิงก็ได้มัดจู่ซือซือไว้กับรถเพื่อพาเธอกลับมาโรงแรม

จู่ซือซือไม่มีความสวยสดงดงามเหมือนแต่ก่อน ตอนนี้มีแต่ความน่าเวทนาสงสาร กระโปรงลายตารางที่อยู่บนตัวนั้นขาดลุ่ย บนข้อมือและข้อเท้ามีแต่รอยมัดของเชือก

บทที่ 75

ถ้ายาช่วยไม่ได้ พี่ก็ช่วยเถอะ

“ถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะมาดูแลเอาใจใส่อีกนะ” กวนชิงเฟิงด่าด้วยความโกรธ น้ำแร่ที่ถืออยู่บนมือของเฉินคางก็ได้เทเข้าไปในปากของจู่ซือซืออย่างทันทีทันใด

เขาเทน้ำลงอย่างรวดเร็วทำให้จู่ซือซือสำลักไอออกมา น้ำจำนวนมากก็ไหลย้อยลงมาตามมุมปาก

“ฮือ! พี่ใหญ่ พี