บทที่ 74

บทที่74 ประธานมู่รอยลิปสติกสีเเดงบนหน้าเป็นของใครหรือ

ในอีกที่หนึ่ง กวนชิงเฟิงก็ได้มัดจู่ซือซือไว้กับรถเพื่อพาเธอกลับมาโรงแรม

จู่ซือซือไม่มีความสวยสดงดงามเหมือนแต่ก่อน ตอนนี้มีแต่ความน่าเวทนาสงสาร กระโปรงลายตารางที่อยู่บนตัวนั้นขาดลุ่ย บนข้อมือและข้อเท้ามีแต่รอยมัดของเชือก

บทที่ 75

ถ้ายาช่วยไม่ได้ พี่ก็ช่วยเถอะ

“ถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะมาดูแลเอาใจใส่อีกนะ” กวนชิงเฟิงด่าด้วยความโกรธ น้ำแร่ที่ถืออยู่บนมือของเฉินคางก็ได้เทเข้าไปในปากของจู่ซือซืออย่างทันทีทันใด

เขาเทน้ำลงอย่างรวดเร็วทำให้จู่ซือซือสำลักไอออกมา น้ำจำนวนมากก็ไหลย้อยลงมาตามมุมปาก

“ฮือ! พี่ใหญ่ พี

บทที่ 76

บทที่76 มันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย

มู่เฉินหย่วนหยิบยาออกมาจากกล่องสีใสหนึ่งเม็ด และบิดเปิดฝาน้ำแร่หนึ่งขวด จากนั้นก็เดินไปที่ข้างเตียง

บนเตียงอันอ่อนนุ่ม ใบหน้าของถังซินไม่แดงมากเหมือนกับก่อนหน้านี้ เธอกลับมาเป็นปกติแล้ว และการหายใจก็นิ่งๆมากยิ่งขึ้น

มู่เฉินหย่วนคุกเข่าลงบนเตีย