บทที่ 7

จำเธอได้

หลังถางซินกลับมาจากนิวยอร์กก็เป็นระยะเวลาครึ่งเดือนหลังจากนั้น มือถือของเธอเปิดโรมมิ่ง ครึ่งเดือนที่ผ่านมา ข้อความของมู่หยางชิวมีเพียงสองบรรทัด คือวันนั้นเธอส่งข้อความบอกเขาว่าจะไปนิวยอร์ก เขาก็ตอบกลับมาว่าขอให้เดินทางปลอดภัย. ถางซินจึงได้ตัดใจได้อย่างเด็ดขาด ก่อนมู่หยางชิวน

บทที่ 8

ท้องเหรอ

“ขอบ...ขอบคุณค่ะท่านประทานมู่” ถางซินรีบลุกขึ้นยืน ส่วนที่ถูกเล็บของเขาสัมผัส ตอนนี้ยังสั่นอยู่ “ฉันมาจากแผนกนักแปลชื่อถางซิน การเจรจาการค้าในครั้งนี้ ฉันรับหน้าที่เป็นผู้แปลให้กับท่าน”

มู่เฉินหยวนเพียงแค่ “อืม” ด้วยเสียงโทนต่ำ แฝงด้วยมีความสนใจเป็นอย่างยิ่ง “ถ้างั้นก็

บทที่ 9

ทำไม่ง่ายเลยจริงๆ

ถางซินตะลึงไปพักหนึ่ง ถึงได้เข้าใจแล้วว่าเมื่อกี้ทำไมเขาถึงมองท้องของเธอแบบนั้น เธอเขินอายจนแก้มแดง “ไม่ใช่อย่างที่ท่านประทานคิดหรอกค่ะ ฉันเพียงแค่กินเยอะในตอนเช้า ก็เลยไม่ค่อยสบายท้องเท่าไหร่”

มู่เฉินหยวนก้มหัวลง ยังมีเวลาพินิจพิเคราะห์ถางซิน เมื่อเทียบกับสภาพ