บทที่603 ผมต้องเรียกรถให้คุณไหม

พอกินปิ้งย่างไปถาดนึง หลี่ซูเจ๋ก็ดันมือเขาออกแล้วขมวดคิ้ว“อิ่มแล้ว กินไม่ลง”

ลู่เหวินซูเลยเรียกพนักงานเอาผลไม้มาให้

ทั้งสองอยู่ที่ห้องอาหารอยู่นาน พอหลี่ซูเจ๋พักเสร็จและจะลุก ในห้องนั้นก็ไม่มีแขกแล้ว

หลี่ซูเจ๋หยิบกระเป๋าเห็นลู่เหวินซูยืนอยู่ไม่ขยั

บทที่604 แกตั้งตาคอยว่าภรรยาจะปลอดภัยดีไม่ได้เหรอ

คนใช้พยักหน้า

“เมื่อคืนเขาพาคนมาด้วยหรือเปล่า？”

“ใช่ค่ะ”คนใช้ตอบไป“แต่ว่าท่าน——”

ยังไม่รอคนใช้พูดจบ ใบหน้าของคุณแม่ลู่ก็หม่นลง เดินผ่านหล่อนเข้าไปในบ้านอย่างร้อนรนแล้วขึ้นไปชั้นสอง

คุณแม่ลู่ไม่สนภาพลักษณ์อีก เปิดหาทีละห้อง

บทที่605 นายเป็นผู้ชายตัวใหญ่อย่าร้องไห้สิ

ลู่เหวินซูเหมือนจะได้สติคืนมาก็โน้มเข้าไปมองหล่อน สีหน้าซีดขาวแต่ว่ายังดูดี“ผมเห็นคนท้องคนนั้นร้องอย่างเวทนา ผมคิดว่าคุณจะนานซะอีก นี่มัน……”

หล่อนเข้าไปไม่ถึงสิบนาทีก็ออกมาแล้ว

“ฉันก็ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้”สติของหลี่ซูเจ๋ยังดีมาก เอามือปิดหน้