บทที่602 ใช้หน้าของหล่อนน่ะ เธอคู่ควรหรือไง

หล่อนสั่นไปทั้งตัว เจ็บจนกรีดร้อง

ไม่ว่าหญิงสาวจะเคลื่อนไหวมือทั้งสองข้างยังไง ลู่เหวินซูก็จับกรามของหล่อนแน่น หยิบมีดปอกผลไม้ลากจากหัวคิ้วขวาลงไปที่แก้มขวาอีกครั้ง จนเลือดไหลที่ใบหน้าหล่อน

มุมปากของลู่เหวินซูยังคงยิ้มอยู่ จ้องเลือดสดที่แก้ม

บทที่603 ผมต้องเรียกรถให้คุณไหม

พอกินปิ้งย่างไปถาดนึง หลี่ซูเจ๋ก็ดันมือเขาออกแล้วขมวดคิ้ว“อิ่มแล้ว กินไม่ลง”

ลู่เหวินซูเลยเรียกพนักงานเอาผลไม้มาให้

ทั้งสองอยู่ที่ห้องอาหารอยู่นาน พอหลี่ซูเจ๋พักเสร็จและจะลุก ในห้องนั้นก็ไม่มีแขกแล้ว

หลี่ซูเจ๋หยิบกระเป๋าเห็นลู่เหวินซูยืนอยู่ไม่ขยั

บทที่604 แกตั้งตาคอยว่าภรรยาจะปลอดภัยดีไม่ได้เหรอ

คนใช้พยักหน้า

“เมื่อคืนเขาพาคนมาด้วยหรือเปล่า？”

“ใช่ค่ะ”คนใช้ตอบไป“แต่ว่าท่าน——”

ยังไม่รอคนใช้พูดจบ ใบหน้าของคุณแม่ลู่ก็หม่นลง เดินผ่านหล่อนเข้าไปในบ้านอย่างร้อนรนแล้วขึ้นไปชั้นสอง

คุณแม่ลู่ไม่สนภาพลักษณ์อีก เปิดหาทีละห้อง