บทที่604 แกตั้งตาคอยว่าภรรยาจะปลอดภัยดีไม่ได้เหรอ

คนใช้พยักหน้า

“เมื่อคืนเขาพาคนมาด้วยหรือเปล่า？”

“ใช่ค่ะ”คนใช้ตอบไป“แต่ว่าท่าน——”

ยังไม่รอคนใช้พูดจบ ใบหน้าของคุณแม่ลู่ก็หม่นลง เดินผ่านหล่อนเข้าไปในบ้านอย่างร้อนรนแล้วขึ้นไปชั้นสอง

คุณแม่ลู่ไม่สนภาพลักษณ์อีก เปิดหาทีละห้อง

บทที่605 นายเป็นผู้ชายตัวใหญ่อย่าร้องไห้สิ

ลู่เหวินซูเหมือนจะได้สติคืนมาก็โน้มเข้าไปมองหล่อน สีหน้าซีดขาวแต่ว่ายังดูดี“ผมเห็นคนท้องคนนั้นร้องอย่างเวทนา ผมคิดว่าคุณจะนานซะอีก นี่มัน……”

หล่อนเข้าไปไม่ถึงสิบนาทีก็ออกมาแล้ว

“ฉันก็ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้”สติของหลี่ซูเจ๋ยังดีมาก เอามือปิดหน้

บทที่606 ฉันเป็นของคุณ ลูกก็ด้วย หนีไปไหนไม่ได้หรอก

ลู่เหวินซูโดนด่าซะเละเลยตบหน้าตัวเองไปทีนึง“โทษที่แกพูดไม่เป็นละกัน！”

หลี่ซูเจ๋หัวเราะไปทั้งตัว

ตอนดึกลูกมีพี่เลี้ยงดูแล ลู่เหวินซูพาหลี่ซูเจ๋ไปนอน

“ชื่อลูกคุณคิดหรือยัง？”เอนในอ้อมกอดชายหนุ่ม หลี่ซูเจ๋ถาม“แม่ให้เราตั้งชื่อลูกกั