บทที่ 2 พบคุณอามู่

‘คลับเฮาส์เทียนซ่างเหรินเจียน’ เป็นสถานที่ถลุงเงินที่มีชื่อของเมือง เป็นแหล่งเริงรมย์ที่มีชื่อเสียงระบือไปไกล หญิงงามหนุ่มหล่อทุกรูปแบบล้วนแต่มารวมตัวในสถานที่แห่งนี้

ถางซินนั่งอยู่ด้านหน้าโต๊ะบาร์ วิสกี้หลายแก้วได้ไหลลงไปในท้องของเธอ ความคิดชั่วร้ายในสมองยิ่งเกิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

จะมีลูกกับใครมันก็คือเกิด ? ลองหาหนุ่มหล่อร่างกายกำยำสักคน ลูกเกิดมาจะได้ยิ่งสวย！

ในใจคิดแบบนี้ สายตาก็สาดส่องบนฟลอร์เต้นรํา และได้ไปจับจ้องกับเงารูปร่างสูงใหญ่ที่ยืนไม่ไกลจากตรงนี้

แม้ว่ายังมองเห็นหน้าตาของชายคนนั้นไม่ชัด แต่ว่าความสูงและรูปลักษณ์ของเขาโดดเด่นออกมากจากกลุ่มคน

ดูเหมือนว่าเขาถูกรายล้อมอยู่ ชายหญิงทั้งหลายที่อยู่ทางด้านหลังล้วนแต่งชุดสูทรองเท้าหนัง ช่างมีสไตล์เหลือเกิน

เอาคนนี้เลย！

หลังจากตัดสินใจได้ ถางซินก็สูดลมหายใจลึกๆ ทำผมให้เย้ายวน แล้วสวมรองเท้าส้นสูง เดินโซซัดโซเซไปทางชายผู้นั้น

“โอ้ย...เวียนหัวเหลือเกิน!”

ในขณะเดินอยู่ ถางซินแสร้งทำเป็นเท้าพลิกแล้วหกล้มลงไปในอ้อมกอดของมู่เฉินหยวน ชายที่เป็นเป้าหมาย

สองมือที่กำยำได้สอดเข้าไปรับตรงสะโพกของถางซิน พยุงเธอไว้อย่างมั่นคง

ในอ้อมกอดอันแข็งกระด้างที่ไม่คุ้นเคย กลิ่นอายของฮอร์โมนเพศชายได้พุ่งพล่านเข้ามา ถางซินรู้เพียงตอนนี้ปากแห้งนิดหน่อย สติสัมปชัญญะค่อยๆ เลือนหายไป

“คุณหอมมากเลย.....”

มู่เฉินหยวนขมวดคิ้วที่เคร่งขรึมของเขา ผู้ช่วยและบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขาต่างตกตะลึงพรึงเพริด

กลางฟลอร์แบบนี้ นึกไม่ถึงจะมีหญิงสาวที่ใจกล้าขนาดนี้ ！

“คุณผู้หญิง รบกวนระวังการกระทำของตัวเองหน่อย” เสียงที่เย็นชาของชายผู้นี้ทำให้เหมือนกับกระแทกเข้ากับท่อนน้ำแข็งขนาดสามศอกแล้วจมดิ่งลงไปในสระน้ำแข็งลึก

ถางซินรู้สึกตลึงงัน เสียงที่คุ้นหูทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมา แล้วสบตากับมู่เฉินหยวนพอดี ดวงตาคู่นั้นดั่งกับดาวในคืนที่หนาวยะเยือก เย็นชาจนทำให้ไม่รู้สึกหนาวแต่กลับสั่นไปทั้งตัว

ในชั่วขณะนี้ หัวใจของถางซินเหมือนกับหยุดนิ่งไป !

เธอทำตาโตเพ่งมองไปบนใบหน้าเย็นชาที่อยู่ห่างกันไม่กี่คืบ ไม่นานจึงปริปากสีชมพูของเธอ แล้วพูดด้วยความประหลาดใจอย่างมากว่า “คุณ....คุณอามู่？”

สวรรค์! เธอได้ทำเวรทำกรรมอะไรกันแน่ ถึงได้พบกับมู่เฉินหยวนซึ่งถือว่ามีศักดิ์เป็นคุณอาของมู่หยางชิว！

ถึงแม้ทุกคนจะรู้ว่าคุณปู่มู่ไม่เคยมีลูก เขาจึงเป็นลูกชายที่คุณปู่มู่รับมาเลี้ยงดู มู่เฉินหยวนจึงถูกส่งไปร่ำเรียนการบริหารการจัดการที่เมืองนอกตั้งแต่ยังเด็ก และในวันครบรอบ 60 ปีในวันนั้น คุณปู่มู่จึงให้มู่เฉิงหยวนเป็นผู้สืบทอดบริษัทมู่ซื่อ

เขาเป็นจตุรเทพในวงการผู้ที่ร่ำรวยและมีอำนาจในเมืองหลวง ทำให้เขาเป็นบุคคลสำคัญที่มีแต่ผู้คนชื่นชม！

แม่สามีคิดจะผูกสัมพันธ์กับผู้มีบารมีอย่างมู่เฉินหยวนครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะว่าตำแหน่งหน้าที่ของมู่หยางชิวล้วนแล้วแต่ขึ้นอยู่กับคุณอาของเขา ทราบข่าวมาว่า น่าเสียดายที่อีกฝ่ายไม่มีเวลาที่จะสนใจเธอเลย

และก็รวมถึงถางซิน ที่จะมีโอกาสอันน้อยนิดเพื่อพบกับมู่เฉินหยวน

นี่คงเป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสกับเขาอย่างใกล้ชิด

ดวงตาของเขาดูเย็นชา ใบหน้าของเขาดูเหมือนสามารถมองทะลุไปถึงสิ่งที่เธอคิดอยู่ในใจได้ จากนั้นร่างกายของเขาก็ได้เผยท่าทีไร้เยื่อใยออกมา

“คุณอามู่....ขอ ขอโทษค่ะ”

เมื่อถางซินเรียก ‘คุณอา’ เป็นครั้งที่สอง มู่เฉินหยวนจึงได้ตอบกลับมา

เขาขมวดคิ้วแล้วคลายมือที่โอบอุ้มเธออยู่ปล่อยเธอลงมา ดวงตาไร้ซึ่งอารมณ์เตรียมที่จะแยกออกไป

เขาไม่มีความสนใจให้กับผู้หญิงเป็นฝ่ายรุกเข้ามาประเคนถึงที่

“คุณอามู่ รอหน่อยค่ะ!”

ในเมื่อได้ทำไปแล้วเธอก็กัดฟันทำต่อไป จะมาไม้ไหนฉันก็รับได้ จึงต้องเล่นละครให้มันจบ ถ้าสามารถพึ่งพิงมู่เฉินหยวนที่เหมือนกับภูเขาทองลูกนี้ได้ก็คงเป็นเรื่องที่ดี ?

“วัน......วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี ดื่มเหล้าเยอะไปหน่อย คุณอาจจะทิ้งฉันไว้ในบาร์เหล้าได้เหรอ ? ที่นี่ไม่ปลอดภัยเลย” ถางซินเม้มริมฝีปาก แสร้งทำเป็นคนที่อ่อนแอไร้ทางสู้

เธอแอบสังเกตมู่เฉินหยวน เห็นสีหน้าของเขายังคงสภาพไร้เยื่อใย ก็ลองแสร้งทำเป็นเจ็บออกมา โซซัดโซเซลูบคลำส้นเท้าของตนเอง พูดด้วยเสียงสั่นๆ “เมื่อกี้เท้าฉันพลิก.......ยังเจ็บมากอยู่เลย”

ถ้าพูดถึงสีหน้าไร้อารมณ์ของมู่เฉินหยวนตอนเมื่อกี้ ในตอนนี้เริ่มมีรอยยิ้มที่มุมปาก สายตามีประกายความสนใจเกิดขึ้น

บทที่ 3 พอใจกับรูปร่างฉันมั้ย

การแสดงของผู้หญิงคนนี้แย่มาก มองแวบเดียวก็รู้แล้ว แต่ก็น่าสนใจอยู่

“คุณ...คุณอามู่” สายตาชายหนุ่มที่กำลังจ้องมองตนเองอยู่มีความเฉียบคมมาก คล้ายกับสามารถมองทะลุเล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยของเธอได้ ใจของถางซินก็เกิดอาการสั่นและมีความกลัวเล็กน้อย

วินาทีนั้น เท้าของเธอลอยขึ้น เธอดวงตาโตกลมวาว ไม่คาดคิดว่าเธอจะถูกคุณชายมู่เฉินหยวนอุ้มขึ้นมาแล้ว！

เมื่อรู้สึกสูญเสียแรงโน้มถ่วงทำให้ถางซินรีบโอบคอของมู่เฉินหยวน อกที่กว้างของเขาช่างอบอุ่น ภายในจมูกของเธออบอวลไปด้วยกลิ่นที่มาจากร่างกายของเขา สีหน้าของถางซินเริ่มแดงก่ำ หัวใจก็เต้น ตึกๆ ตึกๆ

ไม่ต้องอ้อมค้อมแบบนี้ก็ได้เลยเหรอ ？คือเมื่อกี้แกล้งทำเป็นสุภาพบุรุษงั้นเหรอ？

“ตอนนี้เท้ายังเจ็บอยู่มั้ย？” เสียงราบเรียบของมู่เฉินหยวนดังมาจากเหนือหัวของเธอ

“เออ.......” ถางซินแอบกลืนน้ำลาย “ไม่......ไม่เจ็บแล้ว.......”

เธอเผลอจ้องมองไปที่ใบหน้าอันแสนเจริญตาของมู่เฉินหยวน

“อ่า..” ริมฝีปากมู่เฉินหยวนยังคงฉีกยิ้ม สีหน้าก็ดูไม่เปลี่ยน ขณะที่ผู้คนต่างรายล้อม เขาเดินก้าวเท้ายาวๆ มุ่งไปยังรถที่จอดอยู่ปากประตูทางเข้าของบาร์

ผู้ชายคนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่นะ ?

ถางซินรู้สึกงงงวย

จนเธอถูกอุ้มขึ้นมาในรถ สติของเธอจึงกลับคืนมา กำลังคิดที่จะพูด มู่เฉินหยวนก็กำชับคนขับรถขึ้นว่า “โจวจี้”

“……”

โจว.....โจวจี้ ? นั่นมันคือโรงแรมอินเตอร์ห้าดาวนี่！

เมื่อเข้ามาในห้องสูทสุดหรูชั้นบนสุดของโรงแรม มู่เฉินหยวนก็โยนถางซินลงบนเตียง แล้วก็หันหลังเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ หนึ่งนาที หลังจากนั้นถางซินที่นอนอยู่บนเตียงก็ค่อย ๆ มีสติกลับคืนมา

ในที่สุด....ในที่สุดฉันก็หลอกล่อมู่เฉินหยวนได้แล้วจริงๆ ฉันถูกเขาพามาที่โรงแรมแล้ว ？

ทำไมรู้สึกว่ามันช่างง่ายดายกว่าที่คิดไว้ขนาดนี้?

คงไม่มีกับดักอะไรอย่างอื่นมั้ง ?

แต่ว่าถางซินก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก

เพียงแค่เธอคิดถึงภาพมู่หยางชิวนอกใจเธอก่อนหน้านั้นก็รู้สึกบาดตา แถมยังดื่มไปเยอะ จึงไม่กลัวเรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ซ้ำยังอดใจรอไม่ได้

มู่เฉินหยวนหน้าตาดีอย่างนี้ ได้นอนด้วยก็ไม่เสียเปรียบ！

แถมเขายังเป็นคุณอาของมู่หยางชิวอีกด้วย

เธอยินดีจะแก้แค้นผู้ชายเฮงซวยแบบนั้นด้วยวิธีนี้

ถางซินดึงกระเป๋าของเธอเข้ามาเพื่อหาของที่อยู่ข้างใน คิดว่าจะกินยาก่อนที่มู่เฉิยหยวนจะออกมา

บทที่เธอเรียนมหาวิทยาลัย เคยคบกับแฟนคนหนึ่ง ไม่คิดเลยว่าฝ่ายนั้นจะเลวเยี่ยงสัตว์ คิดที่จะข่มขืนเธอ

ถางซินถึงตายก็ไม่ยอม ฝ่ายนั้นไม่สามารถข่มขืนเธอได้สำเร็จได้ เธอจึงกลัวการมีเพศสัมพันธ์ ไม่ชอบให้เพศตรงข้ามเข้ามาใกล้ชิด

หลังจากแต่งงานกับมู่หยางชิว เธอก็เคยลองที่จะยอมรับ ทุกครั้งเพียงถึงบทที่สำคัญก็รู้สึกคลื่นไส้อาเจียน มู่หยางชิวปลอบใจเธอมาตลอดว่าไม่เป็นไร แล้วก็เดินไปนอนที่ห้องนอนอีกห้อง

มู่หยางชิวยิ่งดีเท่าไหร่ ในใจของถางซินก็ยิ่งรู้สึกละอาย ได้รู้มาว่าในต่างประเทศมียาที่สามารถรักษาโรคนี้ให้หายขาด ก็เลยฝากเพื่อนซื้อมาหนึ่งกล่อง เมื่อถึงวันครบรอบหนึ่งปีของการแต่งงานก็จะลองกินดู แต่ผลคือมู่หยางชิวทำให้ทุกอย่างพัง กลับเป็นผู้มอบ “เซอร์ไพรส์！” ครั้งใหญ่ให้เธอแทน

ถางซินพลิกกระเป๋าก็ยังหายากล่องนั้นไม่เจอ คิดขึ้นมาได้ว่ายาต้องอยู่ในกระเป๋าอีกใบที่เธอเปลี่ยนก่อนออกจากบ้านแน่

ทันใดนั้น ประตูห้องอาบน้ำก็เปิดออกมา มู่เฉินหยวนเดินออกมาแล้ว

เขาผู้ชายสวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีเทา ตรงส่วนเอวมีเชือกมัดไว้ไม่แน่นและไม่หย่อนจนเกินไป กล้ามหน้าอกบาง ๆ ก็โผล่ออกมา ผมยังเปียกโชกอยู่ น้ำก็หยดลงมาเป็นเม็ด ๆ ทั้งตัวช่างเจริญตาและเซ็กซี่เหลือเกิน

ถางซินมองเขาอย่างไม่คลาดสายตา กลืนน้ำลายทีละอึก ทีละอึก

คุณอามู่ช่างเป็นของชั้นเลิศจริง ๆ ！

มู่เฉินหยวนเจอผู้หญิงแบบนี้มามาก ภายใต้แสงไฟ ใบหน้าของเขาก็มีแสงที่เยือกเย็นส่งประกายออกมา

ใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมไปมาสองครั้ง ยืนเพ่งมองมาที่ถางซิน ทำให้เธอเขินจนหน้าแดง “พอใจรึยัง”

“พอ พอใจ.....”

ถางซินถูกกลิ่นอายบริสุทธิ์ของเพศชายครอบคลุม จนทำให้ทั้งเนื้อทั้งตัวอ่อนแรง เธองงงวยสักพักก็ลุกขึ้นมา “คือว่า ฉันอยากออกไปซื้อของ”

เธอไม่อยากคลื่นไส้แล้วอ้วกใส่ตัวของมู่หยวนเฉิน