บทที่ 3 พอใจกับรูปร่างฉันมั้ย

การแสดงของผู้หญิงคนนี้แย่มาก มองแวบเดียวก็รู้แล้ว แต่ก็น่าสนใจอยู่

“คุณ...คุณอามู่” สายตาชายหนุ่มที่กำลังจ้องมองตนเองอยู่มีความเฉียบคมมาก คล้ายกับสามารถมองทะลุเล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยของเธอได้ ใจของถางซินก็เกิดอาการสั่นและมีความกลัวเล็กน้อย

วินาทีนั้น เท้าของเธอลอยขึ้น เธอดวงตาโตกลมวาว ไม่คาดคิดว่าเธอจะถูกคุณชายมู่เฉินหยวนอุ้มขึ้นมาแล้ว！

เมื่อรู้สึกสูญเสียแรงโน้มถ่วงทำให้ถางซินรีบโอบคอของมู่เฉินหยวน อกที่กว้างของเขาช่างอบอุ่น ภายในจมูกของเธออบอวลไปด้วยกลิ่นที่มาจากร่างกายของเขา สีหน้าของถางซินเริ่มแดงก่ำ หัวใจก็เต้น ตึกๆ ตึกๆ

ไม่ต้องอ้อมค้อมแบบนี้ก็ได้เลยเหรอ ？คือเมื่อกี้แกล้งทำเป็นสุภาพบุรุษงั้นเหรอ？

“ตอนนี้เท้ายังเจ็บอยู่มั้ย？” เสียงราบเรียบของมู่เฉินหยวนดังมาจากเหนือหัวของเธอ

“เออ.......” ถางซินแอบกลืนน้ำลาย “ไม่......ไม่เจ็บแล้ว.......”

เธอเผลอจ้องมองไปที่ใบหน้าอันแสนเจริญตาของมู่เฉินหยวน

“อ่า..” ริมฝีปากมู่เฉินหยวนยังคงฉีกยิ้ม สีหน้าก็ดูไม่เปลี่ยน ขณะที่ผู้คนต่างรายล้อม เขาเดินก้าวเท้ายาวๆ มุ่งไปยังรถที่จอดอยู่ปากประตูทางเข้าของบาร์

ผู้ชายคนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่นะ ?

ถางซินรู้สึกงงงวย

จนเธอถูกอุ้มขึ้นมาในรถ สติของเธอจึงกลับคืนมา กำลังคิดที่จะพูด มู่เฉินหยวนก็กำชับคนขับรถขึ้นว่า “โจวจี้”

“……”

โจว.....โจวจี้ ? นั่นมันคือโรงแรมอินเตอร์ห้าดาวนี่！

เมื่อเข้ามาในห้องสูทสุดหรูชั้นบนสุดของโรงแรม มู่เฉินหยวนก็โยนถางซินลงบนเตียง แล้วก็หันหลังเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ หนึ่งนาที หลังจากนั้นถางซินที่นอนอยู่บนเตียงก็ค่อย ๆ มีสติกลับคืนมา

ในที่สุด....ในที่สุดฉันก็หลอกล่อมู่เฉินหยวนได้แล้วจริงๆ ฉันถูกเขาพามาที่โรงแรมแล้ว ？

ทำไมรู้สึกว่ามันช่างง่ายดายกว่าที่คิดไว้ขนาดนี้?

คงไม่มีกับดักอะไรอย่างอื่นมั้ง ?

แต่ว่าถางซินก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก

เพียงแค่เธอคิดถึงภาพมู่หยางชิวนอกใจเธอก่อนหน้านั้นก็รู้สึกบาดตา แถมยังดื่มไปเยอะ จึงไม่กลัวเรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ซ้ำยังอดใจรอไม่ได้

มู่เฉินหยวนหน้าตาดีอย่างนี้ ได้นอนด้วยก็ไม่เสียเปรียบ！

แถมเขายังเป็นคุณอาของมู่หยางชิวอีกด้วย

เธอยินดีจะแก้แค้นผู้ชายเฮงซวยแบบนั้นด้วยวิธีนี้

ถางซินดึงกระเป๋าของเธอเข้ามาเพื่อหาของที่อยู่ข้างใน คิดว่าจะกินยาก่อนที่มู่เฉิยหยวนจะออกมา

บทที่เธอเรียนมหาวิทยาลัย เคยคบกับแฟนคนหนึ่ง ไม่คิดเลยว่าฝ่ายนั้นจะเลวเยี่ยงสัตว์ คิดที่จะข่มขืนเธอ

ถางซินถึงตายก็ไม่ยอม ฝ่ายนั้นไม่สามารถข่มขืนเธอได้สำเร็จได้ เธอจึงกลัวการมีเพศสัมพันธ์ ไม่ชอบให้เพศตรงข้ามเข้ามาใกล้ชิด

หลังจากแต่งงานกับมู่หยางชิว เธอก็เคยลองที่จะยอมรับ ทุกครั้งเพียงถึงบทที่สำคัญก็รู้สึกคลื่นไส้อาเจียน มู่หยางชิวปลอบใจเธอมาตลอดว่าไม่เป็นไร แล้วก็เดินไปนอนที่ห้องนอนอีกห้อง

มู่หยางชิวยิ่งดีเท่าไหร่ ในใจของถางซินก็ยิ่งรู้สึกละอาย ได้รู้มาว่าในต่างประเทศมียาที่สามารถรักษาโรคนี้ให้หายขาด ก็เลยฝากเพื่อนซื้อมาหนึ่งกล่อง เมื่อถึงวันครบรอบหนึ่งปีของการแต่งงานก็จะลองกินดู แต่ผลคือมู่หยางชิวทำให้ทุกอย่างพัง กลับเป็นผู้มอบ “เซอร์ไพรส์！” ครั้งใหญ่ให้เธอแทน

ถางซินพลิกกระเป๋าก็ยังหายากล่องนั้นไม่เจอ คิดขึ้นมาได้ว่ายาต้องอยู่ในกระเป๋าอีกใบที่เธอเปลี่ยนก่อนออกจากบ้านแน่

ทันใดนั้น ประตูห้องอาบน้ำก็เปิดออกมา มู่เฉินหยวนเดินออกมาแล้ว

เขาผู้ชายสวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีเทา ตรงส่วนเอวมีเชือกมัดไว้ไม่แน่นและไม่หย่อนจนเกินไป กล้ามหน้าอกบาง ๆ ก็โผล่ออกมา ผมยังเปียกโชกอยู่ น้ำก็หยดลงมาเป็นเม็ด ๆ ทั้งตัวช่างเจริญตาและเซ็กซี่เหลือเกิน

ถางซินมองเขาอย่างไม่คลาดสายตา กลืนน้ำลายทีละอึก ทีละอึก

คุณอามู่ช่างเป็นของชั้นเลิศจริง ๆ ！

มู่เฉินหยวนเจอผู้หญิงแบบนี้มามาก ภายใต้แสงไฟ ใบหน้าของเขาก็มีแสงที่เยือกเย็นส่งประกายออกมา

ใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมไปมาสองครั้ง ยืนเพ่งมองมาที่ถางซิน ทำให้เธอเขินจนหน้าแดง “พอใจรึยัง”

“พอ พอใจ.....”

ถางซินถูกกลิ่นอายบริสุทธิ์ของเพศชายครอบคลุม จนทำให้ทั้งเนื้อทั้งตัวอ่อนแรง เธองงงวยสักพักก็ลุกขึ้นมา “คือว่า ฉันอยากออกไปซื้อของ”

เธอไม่อยากคลื่นไส้แล้วอ้วกใส่ตัวของมู่หยวนเฉิน