บทที่ 186

ฉันพูดได้อีกหมื่นครั้ง

เห็นหลินเฉิงจี๋มองลูกกวาดกระต่ายเหมือนกับมองสมบัติล้ำค่า ถังซินก็เมินเฉย “แค่ลูกกวาดอันหนึ่งเท่านั้น ถ้าคุณชอบกิน เดี๋ยวเจอร้านขายฉันจะซื้อให้คุณกินถุงหนึ่ง”

“อันเดียวก็พอแล้ว” หลินเฉิงจี๋พูด

ลูกกวาดอันนี้ ทำให้ความโกรธที่สะสมในใจเขาในช่วงเวลาหนึ่งหา

บทที่ 187

หลินเฉิงจี๋คุณมันบ้า

ถังซินคลำหาสามดอลลาร์ ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

ต่อมาหลินเฉิงจี๋แก้ไขความกระอักกระอ่วนนี้ บอกว่าช่วยเพื่อนใหม่เล็กน้อยเท่านั้น เอาสามดอลลาร์ในมือเธอเป็นค่าเหนื่อย จากนั้นก็เดินไป

เพราะเป็นวิทยาลัยการแปลภาษาทั้งหมด ทั้งสองมักเจอกัน นานวันเข้าก็กลายเป็นเพื่อน

บทที่ 188

หินรูปหัวใจที่ทะเลนก

หลินเฉิงจี๋แอบหอมเบาๆ ที่แก้มเธอ

แต่คุณรู้ไหม? วิวทิวทัศน์ที่สวยนี้ เทียบกับคุณไม่ได้แม้แต่ส่วนเดียว

ขณะที่นาฬิกาบนข้อมือดังติ๊ดๆ ขึ้นมา หลินเฉิงจี๋ก็ปลดร่มชูชีพออก ร่างทั้งคู่แกว่งลงไป เขาควบคุมทิศทางของร่วมชูชีพ บินไปทางทุ่งข้าวสาลีสีทอง

ขณะที่