บทที่ 187

หลินเฉิงจี๋คุณมันบ้า

ถังซินคลำหาสามดอลลาร์ ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

ต่อมาหลินเฉิงจี๋แก้ไขความกระอักกระอ่วนนี้ บอกว่าช่วยเพื่อนใหม่เล็กน้อยเท่านั้น เอาสามดอลลาร์ในมือเธอเป็นค่าเหนื่อย จากนั้นก็เดินไป

เพราะเป็นวิทยาลัยการแปลภาษาทั้งหมด ทั้งสองมักเจอกัน นานวันเข้าก็กลายเป็นเพื่อน

บทที่ 188

หินรูปหัวใจที่ทะเลนก

หลินเฉิงจี๋แอบหอมเบาๆ ที่แก้มเธอ

แต่คุณรู้ไหม? วิวทิวทัศน์ที่สวยนี้ เทียบกับคุณไม่ได้แม้แต่ส่วนเดียว

ขณะที่นาฬิกาบนข้อมือดังติ๊ดๆ ขึ้นมา หลินเฉิงจี๋ก็ปลดร่มชูชีพออก ร่างทั้งคู่แกว่งลงไป เขาควบคุมทิศทางของร่วมชูชีพ บินไปทางทุ่งข้าวสาลีสีทอง

ขณะที่

บทที่ 189

คุณต้องจดจำผม

กลางดึก——

แสงจันทร์สดใสชัดเจนส่องลงมายังทะเลนก คลื่นใหญ่ซัดหินบนหาดทราย ล้างจนพวกมันยิ่งเป็นประกาย วัยรุ่นชายถือไฟฉายเดินเท้าเปล่าอยู่ริมหาดทราย

แสงไฟฉายกวาดไปที่กลุ่มก้อนหิน ชายหนุ่มมองอย่างละเอียดและตั้งใจ ไม่ปล่อยไปแม้แต่ก้อนเดียว คลื่นที่กระเซ็นเข้ามาทำให