บทที่ 173 เขาคือพี่สาวฉัน

“ใช่ๆ เช็คธนาคารยังอยู่ที่ฉันนี่” 

มู่เฉินหย่วนนึกขึ้นได้ เลยถามถังซิน “ทำไมเธอถึงคิดว่าน้องเธอเป็นเกย์ล่ะ”

“ก็ครั้งก่อนโทรไปเรียกให้มากินข้าว” ถังซินพูดในคอ “คนรับสายดูเลือดร้อนมาก เหมือนจะเป็นผู้หญิงนะ ฉันเลยปะทะกับเขาไป ฉันถามน้องฉันว่าเดี๋ยวนี้คบผู้ชายแล้

บทที่ 174 ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ร้องไห้อะไร

“กลับมา เธอกลับมานะ”จู่ซือซือตะโกน 

ส้นรองเท้าส้นสูงของเธอเล็กมาก เธอลุกไม่ขึ้น จึงถอดรองเท้าแล้วรีบวิ่งตามเขาไป

จนเธอวิ่งออกไปตรงถนน มองซ้ายมองขวาก็ไม่เจอกวนชิงเฟิง

“ตาบ้า ทำไมไม่ฟังฉันพูดเลย ” จู่ซือซืออยู่ท่ามกลางความมืดของค่ำคืน เ

บทที่ 175 ยังไม่ถึงยี่สิบวิเลย

“ไม่ต้องหรอก” กวนชิงเฟิงปฏิเสธ 

“ทำไมถึงชอบขัดฉันตลอดเลย”จู่ซือซือพูดอย่างไม่พอใจ  

เมื่อก่อนตอนอยู่คอนโด กวนชิงเฟิงมักจะเฝ้าจู่ซือซือหลับ แต่เธอใส่ชุดนอนมิดชิด แต่ดูเหมือนตอนนี้สถานการณ์จะไม่เหมือนกัน

สถานการณ์นี้ สายตาของเขามันอดไม่ได้ที่จะมองไปท