ตอน 174
ใจนายมีฉัน
บทที่ 174 ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ร้องไห้อะไร
“กลับมา เธอกลับมานะ”จู่ซือซือตะโกน
ส้นรองเท้าส้นสูงของเธอเล็กมาก เธอลุกไม่ขึ้น จึงถอดรองเท้าแล้วรีบวิ่งตามเขาไป
จนเธอวิ่งออกไปตรงถนน มองซ้ายมองขวาก็ไม่เจอกวนชิงเฟิง
“ตาบ้า ทำไมไม่ฟังฉันพูดเลย ” จู่ซือซืออยู่ท่ามกลางความมืดของค่ำคืน เ
ตอน 175
บทที่ 175 ยังไม่ถึงยี่สิบวิเลย
“ไม่ต้องหรอก” กวนชิงเฟิงปฏิเสธ
“ทำไมถึงชอบขัดฉันตลอดเลย”จู่ซือซือพูดอย่างไม่พอใจ
เมื่อก่อนตอนอยู่คอนโด กวนชิงเฟิงมักจะเฝ้าจู่ซือซือหลับ แต่เธอใส่ชุดนอนมิดชิด แต่ดูเหมือนตอนนี้สถานการณ์จะไม่เหมือนกัน
สถานการณ์นี้ สายตาของเขามันอดไม่ได้ที่จะมองไปท
ตอน 176
บทที่ 176 ฉันมาทำตัวน่าขายหน้าถึงบ้านยายเลยหรอ
ถังซินฝันร้ายอีกแล้ว
ทว่าครั้งนี้บทที่เธอตื่นขึ้นมากลับนอนทับอยู่บนตัวของมู่เฉินหย่วน
ที่จริงแล้วบนเตียงนี้มีเส้นแบ่งเขตแดน แต่แขนทั้งสองข้างของมู่เฉินหย่วนยังอยู่แนบกับเอวบางๆของเขา กฎของการนอนเตียงเดียวกันนี้ เธอเองที่นอนดิ้นจนไประรานที