บทที่ 157

เห็นถังซินเหนื่อยจนเป็นลม เขาก็ปวดใจ

เห็นกาวเหม่ยซีเดินไปห้องประชุม มู่เฉินหย่วนเข็นวีลแชร์ตามไป แต่กลับไม่เข้าไป เห็นถังซินยืนหน้าโต๊ะผ่านประตูที่เปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง มือชี้ไปที่โปรเจคเตอร์ด้านหลังแล้วพูดอะไรบางอย่าง

เขาลูบ ๆ เงาร่างบางนั้นที่เขาจับจ้องอยู่เงียบ ๆ

วันนี้หญิ

บทที่ 158

อ้าว ลูกเขยเองเหรอ

ถังซินสีหน้าดูอายมาก ยิ้มแห้ง ๆ รีบหันตัวหนีอย่างไว ด่าตัวเองอย่างแรงอยู่ในใจ แย่จริง ๆ ต้องกำเริบเสิบสานในบ้านของคนอื่นขนาดนี้เลยหรือไงเนี่ย

มู่เฉินหย่วนเห็นมือถือบนโต๊ะกาแฟของถังซินดังเลยเอามือผิดเพลง

“ถังซิน โทรศัพท์คุณ”

“น่าจะเป็นพี่หนุ่มส่งข

บทที่ 159

รสนิยมทางเพศของผมปกติมากนะ

“หยุด” กวนชิงเฟิงตัดบทพูดของเธอ “เจ๊ เจ๊คิดมากไปแล้วนะ”

“สาวที่รับโทรศัพท์คือ？”

เห็นถังซินถามไม่จบไม่สิ้น กวนชิงเฟิงก็ขมวดคิ้วแน่น พูดโกหกไป “ไม่ใช่สาวหรอก พี่น้องผมอีกคนเอง เขาเสียงค่อนข้างเล็ก”

คำพูดนี้ทำเอาถังซินตกใจจนเหยียบเบรกหยุดรถ