บทที่ 167 สิ่งที่ทำให้เธอมีความสุข

ณ สนามบินหนานเฉิง

ซ่งจิ้งเหอกับเสื้อกันลมตัวหนึ่งซึ่งกำลังห่อหุ้มร่างกายอันผอมเพรียวของเธอดูมีสง่าราศีมาก หลังจากคุยโทรศัพท์กับลูกชายเสร็จ หน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็ลากกระเป๋าไปที่โถงใหญ่

ของขวัญชิ้นนี้ ลูกต้องชอบอย่างแน่นอน

ห้องโถงข

บทที่ 168 หรือคุณจะรับผมเป็นน้องชายก็ได้

ตั้งแต่นั้นมา ครั้งนั้นที่โรงเเรม เธอรู้สึกว่ามันเป็นความผิดพลาดของเวลา จำได้อย่างชัดเจนว่าเป็นวันอังคาร เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นวันพฤหัสเสียเเล้ว

เอาเข้าจริง เธอได้ลืมเรื่องเย็นวันพุธไปอย่างสนิท

"บ้าจริง ทำไมเป็นเเบบนี้ไปได้ล่ะ?" ความทรงจำเหล

บทที่ 169 ขอร้องเธอไม่ได้ พูดออกมาว่าต้องการเธอไหม

ถังซินรู้สึกประหลาดใจ พลั้งทำโทรศัพท์หล่นพื้น

เป็นอะไรไป?

ถังซินมองไปยังโทรศัพท์ที่กำลังสั่น ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นก็กัดฟันกรอด พลันรับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "ประธานมู่"

"เหวินซูบอกว่าสองสามวันมานี้เธอยุ่งมากที่บริษัท ไม่ให้ฉันไ