บทที่ 168 หรือคุณจะรับผมเป็นน้องชายก็ได้

ตั้งแต่นั้นมา ครั้งนั้นที่โรงเเรม เธอรู้สึกว่ามันเป็นความผิดพลาดของเวลา จำได้อย่างชัดเจนว่าเป็นวันอังคาร เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นวันพฤหัสเสียเเล้ว

เอาเข้าจริง เธอได้ลืมเรื่องเย็นวันพุธไปอย่างสนิท

"บ้าจริง ทำไมเป็นเเบบนี้ไปได้ล่ะ?" ความทรงจำเหล

บทที่ 169 ขอร้องเธอไม่ได้ พูดออกมาว่าต้องการเธอไหม

ถังซินรู้สึกประหลาดใจ พลั้งทำโทรศัพท์หล่นพื้น

เป็นอะไรไป?

ถังซินมองไปยังโทรศัพท์ที่กำลังสั่น ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นก็กัดฟันกรอด พลันรับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "ประธานมู่"

"เหวินซูบอกว่าสองสามวันมานี้เธอยุ่งมากที่บริษัท ไม่ให้ฉันไ

บทที่ 170 ฉันไม่ได้เเสดงละครตบตา

มู่จิ่นเซวียนพูดเสริมขึ้นมา "จะว่าไป ประธานถังก็จงรักภักดีต่อบริษัทมู่ซือ ทุ่มทั้งเเรงกายเเรงใจดูเเลหลานมู่ ถ้าไม่รู้นี่ยังคิดว่าชอบหลานเฉินหย่วนอีกด้วยนะ!"

คำเหน็บเเนมคำเเล้วคำเล่า ทำให้ถังซินถึงกับขมวดคิ้ว

คนพวกนี้ดูเหมือนจะเจาะจงเธอเป็นพิเศษ เเต่ในค