บทที่ 163 พี่ชาย ไม่ใช่ว่าคุณตั้งใจดื่มให้เมาใช่ไหม

”ฮ่าๆ มู่.... คุณมู่เขาล้อเล่นเฉยๆ อย่าถือว่าเป็นเรื่องจริงเลย!” ถังซินรีบอธิบายให้ผู้บริหารระดับสูงฟัง “พอดีฉันกลัวขาของคุณมู่ไม่ค่อยสบายเลยแวะมาดูน่ะค่ะ”

พวกผู้บริหารระดับสูงพูดอ๋อ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เชื่อจริงๆ

พวกเขาก็ไม่ได้ตาบอด เ

บทที่ 164 พี่เฉินพี่เรียกมันทำไม

ขณะที่ถังซินกำลังเตรียมมื้อเช้าอยู่ในห้องครัว มู่เฉินหย่วนก็มองดูเธออยู่ที่ปากประตู ไม่เคลื่อนย้ายสายตาไปไหน ถังซินหันกลับมามองเขาหลายครั้งก็ยังคงเห็นเขามองเธออยู่ ทำให้เธอร้อนรนอยู่ไม่สุข

"อาน้อย คุณอ่านหนังสือพิมพ์ไปไม่ได้หรอ?"

จ้องมายังเธอซะขนาดนี้

บทที่ 165 ถ้าไม่ใช่ฉันพี่ก็รับมือไม่ได้หรอก

"พี่เฉิน พี่จะมากไปเเล้วนะ ต่อไปฉันจะไม่มาดูพี่เเล้ว!" จู่ซือซือกล่าวออกไปอย่างโมโหพร้อมหันตัวเดินจากไป

เเต่ยังไม่ทันถึงปากประตูเธอก็เดินกลับมา

"พี่จู่ พี่โมโหอะไรก็อย่ามาลงที่ฉันสิ" ถังซินเห็นเธอเดินมายังถังซิน พลันระวังตัวขึ้นมา "คำพูดพวกน