บทที่ 153

ผมไม่เคยรู้สึกว่าคุณรบกวนผมนะ

“ว้าว เธอน่ารักขนาดนี้ เหมาะกับคำว่านางฟ้าน้อยมาก” ลู่เหวินซูหัวเราะชอบใจแล้วพูด “ผมรับรองว่าน้องชายคุณต้องหาผู้หญิงที่สวยกว่านี้ได้”

ถังซินถามกลับ “ทำไมคุณไม่หาให้ตัวเองล่ะคะ”

“เพราะผมค่อนข้างรักเดียวใจเดียว ผมตกหลุมรักนางฟ้าน้อยตั้งแต่แรกพบแ

บทที่ 154

างั้นทำไมพี่ไม่เกิดอารมณ์ชั่ววูบกับซือซือบ้างล่ะ

พอเห็นว่าหลบไม่พ้น ถังซินเลยต้องหันตัวมาเผชิญเขา ยิ้มอาย ๆ

“ประธานมู่คะ กินแอปเปิ้ลไหมคะ”

“กิน”

ถังซินคิดไม่ถึงว่าเขาจะตรงขนาดนี้ ฝืนใจไปหยิบมีดเล็ก ๆ มาปอกเปลือก

น่าอึดอัดจริง ๆ เลย

ถ้ารู้แต่แรกว่าอยู่กับ

บทที่ 155

เราจะสนิทกันมากกว่านี้ได้ไหม

ถังซินพูดไม่ออก “ฉันแค่ถามดู คุณอย่าคิดมากขนาดนั้นสิ”

“คุณถังชอบพี่ใหญ่จริง ๆ สินะ” ลู่เหวินซูขมวดคิ้ว “ถึงพี่ใหญ่ผมจะอายุมากไปหน่อย แต่ก็ไม่มีนิสัยแย่ แถมยังเกิดมาเป็นทหาร ประสบการณ์ชีวิตไม่ต้องพูดถึงเลย”

“ทหารเหรอ” ถังซินช็อคนิด ๆ คิดโยงไปถึง