ตอน 45
รักผิดๆที่ไม่ควรเกิด
บทที่ 45
แม่ฉันบอกฉันว่าช่วงที่ฉันคลอดลูกออกมาแล้วอยู่ในห้องดูอาการช่วงนั้น จันทราเป็นห่วงฉันมาก มาโรงพยาบาลทุกวัน มาดูลูกและเยี่ยมฉัน ดูทีหนึ่งก็ร้องไห้ทีหนึ่งน่าสงสารเหมือนกัน
“ฉันมาดูลูกๆทั้งสองคน”ฉันปาดน้ำตา แม่พาฉันกลับห้อง“หมอบอกอะไรหรือเปล่า ลูกเป็นไงบ้าง?”
พี่เขยพยักหน้า“ลูกสบายดี อากา
ตอน 46
บทที่ 46
จริงๆฉันรู้สึกเสียใจมากนัก แต่ไม่ได้สาหัสขนาดนั้น เพียงแต่คิดถึงลูกมากเกินไป ยังดีที่มีอันอันอยู่ข้างฉัน สามารช่วยให้อาการฉันดีขึ้นมาเยอะเลย พออันอันครบร้อยวันฉันก็ฝืนฟูสู่ปกติได้แล้ว
วันครบร้อยวันของอันอันจัดงานได้เลิศหรูมาก
ความคิดของฉันและพ่อแม่เป็นแนวเดียวกัน ก็คือคิดว่าช่วงนี้เ
ตอน 47
บทที่ 47
“ญาติที่มาวันนี้พูดว่า เธอเก่งนะ ทุ่มเทดูแลอันอันขนาดนี้ ยังพูดอีกว่าทำไมเธอไม่เป็นแม่ให้อันอันเลยหล่ะ เธอจะยอมให้คนอื่นมาเป็นแม่เลี้ยงของอันอัน แล้วให้อันอันน้อยใจหรอ” วันเพ็ญพูดแบบทีเล่นทีจริง
เรื่องพวกนี้ฉันไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าต้องตอบอย่างไร “อืม ค่ะ จริงหรอคะ?”
คุณน