ตอน 46
รักผิดๆที่ไม่ควรเกิด
บทที่ 46
จริงๆฉันรู้สึกเสียใจมากนัก แต่ไม่ได้สาหัสขนาดนั้น เพียงแต่คิดถึงลูกมากเกินไป ยังดีที่มีอันอันอยู่ข้างฉัน สามารช่วยให้อาการฉันดีขึ้นมาเยอะเลย พออันอันครบร้อยวันฉันก็ฝืนฟูสู่ปกติได้แล้ว
วันครบร้อยวันของอันอันจัดงานได้เลิศหรูมาก
ความคิดของฉันและพ่อแม่เป็นแนวเดียวกัน ก็คือคิดว่าช่วงนี้เ
ตอน 47
บทที่ 47
“ญาติที่มาวันนี้พูดว่า เธอเก่งนะ ทุ่มเทดูแลอันอันขนาดนี้ ยังพูดอีกว่าทำไมเธอไม่เป็นแม่ให้อันอันเลยหล่ะ เธอจะยอมให้คนอื่นมาเป็นแม่เลี้ยงของอันอัน แล้วให้อันอันน้อยใจหรอ” วันเพ็ญพูดแบบทีเล่นทีจริง
เรื่องพวกนี้ฉันไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าต้องตอบอย่างไร “อืม ค่ะ จริงหรอคะ?”
คุณน
ตอน 48
บทที่ 48
เรื่องที่ไม่ดีทั้งหมดก็ผ่านไปแล้ว ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันกับศิลาจะลงเอยโดยมีผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเห็นด้วยและอวยพรให้เรา นี่ถือว่าเป็นผ่านทุกข์มาเจอสุขใช่ไหม?
ฉันเคยโทรหาแม่ของตะวัน อยากถามว่าลูกชายฉันเป็นอย่างไรบ้าง ผลสุดท้ายก็โทรไม่ติด ฉันก็ไม่รู้แกย้ายไปที่ไหน ถามคนที่แกรู้จัก ก็ไม่มีใครร