ตอน 44
รักผิดๆที่ไม่ควรเกิด
บทที่ 44
ไม่รู้ผ่านไปได้นานแค่ไหน ไฟที่ห้องผ่าตัดดับลง หมอคนหนึ่งที่มือเต็มไปด้วยเลือดเดินออกมา“เสียใจมากครับ เราพยายามที่สุดแล้ว รักษาผู้ใหญ่ไว้ไม่ได้ และอาการเด็กไม่ค่อยดี ตอนนี้ได้ย้ายไปที่แผนกทารกแล้ว”
ฉันกรี๊ดออกมาอย่างเจ็บปวด แล้วทรุดตัวลง
“เรณู!”พี่เขยน้ำตาไหลริน ฉันรู้เขาเจ็บปวดกับการต
ตอน 45
บทที่ 45
แม่ฉันบอกฉันว่าช่วงที่ฉันคลอดลูกออกมาแล้วอยู่ในห้องดูอาการช่วงนั้น จันทราเป็นห่วงฉันมาก มาโรงพยาบาลทุกวัน มาดูลูกและเยี่ยมฉัน ดูทีหนึ่งก็ร้องไห้ทีหนึ่งน่าสงสารเหมือนกัน
“ฉันมาดูลูกๆทั้งสองคน”ฉันปาดน้ำตา แม่พาฉันกลับห้อง“หมอบอกอะไรหรือเปล่า ลูกเป็นไงบ้าง?”
พี่เขยพยักหน้า“ลูกสบายดี อากา
ตอน 46
บทที่ 46
จริงๆฉันรู้สึกเสียใจมากนัก แต่ไม่ได้สาหัสขนาดนั้น เพียงแต่คิดถึงลูกมากเกินไป ยังดีที่มีอันอันอยู่ข้างฉัน สามารช่วยให้อาการฉันดีขึ้นมาเยอะเลย พออันอันครบร้อยวันฉันก็ฝืนฟูสู่ปกติได้แล้ว
วันครบร้อยวันของอันอันจัดงานได้เลิศหรูมาก
ความคิดของฉันและพ่อแม่เป็นแนวเดียวกัน ก็คือคิดว่าช่วงนี้เ