ตอน 43
รักผิดๆที่ไม่ควรเกิด
บทที่ 43
“อ๊ากก!”ฉันรู้สึกทั้งตัวเย็น ยืนไม่นิ่งทันที“พี่สาว พี่สาวจะไปไหน?ไม่ได้ไม่ได้ เขา เขาจะอันตราย เร็ว..เร็ว...”
สีหน้าพี่เขยไร้เลือดเหมือนกัน“เรณู เธออย่ารีบร้อน พี่ไปตามเขาเดี๋ยวนี้!แค่แป๊บเดี๋ยวเอง มินตราคงไปได้ไม่ไกล เธอรอพี่นะ!”
พูดจบพี่เขยก็วิ่งอกอย่างเร่งรีบ
ฉันรู้สึกหัวใจตัวเต
ตอน 44
บทที่ 44
ไม่รู้ผ่านไปได้นานแค่ไหน ไฟที่ห้องผ่าตัดดับลง หมอคนหนึ่งที่มือเต็มไปด้วยเลือดเดินออกมา“เสียใจมากครับ เราพยายามที่สุดแล้ว รักษาผู้ใหญ่ไว้ไม่ได้ และอาการเด็กไม่ค่อยดี ตอนนี้ได้ย้ายไปที่แผนกทารกแล้ว”
ฉันกรี๊ดออกมาอย่างเจ็บปวด แล้วทรุดตัวลง
“เรณู!”พี่เขยน้ำตาไหลริน ฉันรู้เขาเจ็บปวดกับการต
ตอน 45
บทที่ 45
แม่ฉันบอกฉันว่าช่วงที่ฉันคลอดลูกออกมาแล้วอยู่ในห้องดูอาการช่วงนั้น จันทราเป็นห่วงฉันมาก มาโรงพยาบาลทุกวัน มาดูลูกและเยี่ยมฉัน ดูทีหนึ่งก็ร้องไห้ทีหนึ่งน่าสงสารเหมือนกัน
“ฉันมาดูลูกๆทั้งสองคน”ฉันปาดน้ำตา แม่พาฉันกลับห้อง“หมอบอกอะไรหรือเปล่า ลูกเป็นไงบ้าง?”
พี่เขยพยักหน้า“ลูกสบายดี อากา