ตอน 35
รักผิดๆที่ไม่ควรเกิด
“ใช่ ฉันไม่มีเหตุผล คุณยังจะพูดกับฉันทำไม?” ฉันไม่มีแม้กระทั่งความปรารถนาที่จะโต้ตอบ “เราหย่ากันแล้ว ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน คุณคิดว่าพูดกับฉันแบบนี้ มีประโยชน์หรอ?”
“เรณู คุณมีเหตุผลหน่อยได้ไหม?” นัยน์ตาของตะวันเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ถึงแม้ว่าคำพูดแม่ผมบางครั้งอาจจะแรงไป แต่ท่านก็หวังดีก
ตอน 36
ตอนที่ฉันฟื้น ก็นอนอยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว พี่เขยเฝ้าฉันอยู่ข้างๆ
“เรณู คุณตื่นแล้ว? รู้สึกอย่างไรบ้าง เจ็บตรงไหนเป็นพิเศษไหม?” พี่เขยทำท่าเหมือนดีใจมาก
ฉันรู้สึกสับสนและสงสัย: ฉันเป็นลมระหว่างเดินกลับห้อง ตอนนั้นไม่มีใครเห็น ฉันคิดว่าฉันจะไม่สามารถฟื้นกลับมาได้แล้ว แล้วพี่เขยก็ยังดูเหม
ตอน 37
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองมาถึงโรงพยาบาลอีกทีได้ยังไง มาถึงห้องเก็บศพตะวันได้ยังไง อีกทั้งไม่มีเวลาไปคิด ฉันหย่ากับตะวันไปแล้ว เราไม่มีความสัมพันธ์อะไร และฉันก็ไม่ควรจะมา เมื่อหมอมาเปิดผ้าขาวออก ฉันพลางเห็นสีหน้าที่ช้ำเขียวของเขา จนฉันเวียนหัวแทบจะล้มไป
“เรณู!”พี่เขยจับแขฉันไว้แน่น “เธอโอเคไหม?