ตอน 34
รักผิดๆที่ไม่ควรเกิด
บทที่ 34
“อาส์.......” ฉันครางออกมา มือฉันกอดคอพี่เขยไว้แน่น สองขาอ้าออกโดยไม่รู้ตัว “ศิลา ช้าหน่อย.......ฉัน ฉันทรมาน......”
พี่เขยหัวเราะเสียงต่ำ “ปีศาจน้อย!” จากนั้นเขาก็เปลี่ยนการกระทำ ค่อยๆเข้า ค่อยๆออก ตั้งใจทรมานฉัน
ฉันหายใจถี่ๆ ลืมตามองเขา ฉันมองหน้าเขาไม่ชัด แต่ฉันรู้สึกสบายใจ: “ศ
ตอน 35
บทที่ 35
“ใช่ ฉันไม่มีเหตุผล คุณยังจะพูดกับฉันทำไม?” ฉันไม่มีแม้กระทั่งความปรารถนาที่จะโต้ตอบ “เราหย่ากันแล้ว ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน คุณคิดว่าพูดกับฉันแบบนี้ มีประโยชน์หรอ?”
“เรณู คุณมีเหตุผลหน่อยได้ไหม?” นัยน์ตาของตะวันเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ถึงแม้ว่าคำพูดแม่ผมบางครั้งอาจจะแรงไป แต่ท่านก็หวังดีกั
ตอน 36
บทที่ 36
ตอนที่ฉันฟื้น ก็นอนอยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว พี่เขยเฝ้าฉันอยู่ข้างๆ
“เรณู คุณตื่นแล้ว? รู้สึกอย่างไรบ้าง เจ็บตรงไหนเป็นพิเศษไหม?” พี่เขยทำท่าเหมือนดีใจมาก
ฉันรู้สึกสับสนและสงสัย: ฉันเป็นลมระหว่างเดินกลับห้อง ตอนนั้นไม่มีใครเห็น ฉันคิดว่าฉันจะไม่สามารถฟื้นกลับมาได้แล้ว แล้วพี่เขยก็ยังดูเหม