บทที่ 78 โอกาสลงเขา

ต้าจู้และปู่เสี่ยวหมั่นกำลังสอนเด็ก เจียงจือฟังอยู่ข้างๆ

เจ้านึกถึงจุดจบอันน่าเศร้าของเสี่ยวหมั่นในโลกเดิม เขาตายในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง สถานการณ์คล้ายกับวันนี้พอดี

ตอนนี้ เจ้าถึงตระหนักว่าการเปลี่ยนแปลงคนยากกว่าการสร้างคนใหม่ แม้ช่วยเสี่ยวหมั่นไว้ได้ แต่ก็เปลี่ยนนิสัยเขาไม่ได้

บทที่ 79 ปล่อยตัว

ช่วงนี้อยู่บนเขา เจียงจือเป็นหัวหน้าของทั้งสองครอบครัว

ตอนนี้เจ้าบอกว่าจะปล่อยคน คนอื่นไม่ได้คัดค้าน แค่พิจารณาว่าจะปล่อยอย่างไร

ต้าจู้พูด: "ป้าไม่เก็บคนพวกนี้ไว้ใช้แรงงานหรือ?"

ตอนนี้การบุกเบิกบนเขาต้องการแรงงานมาก

เพราะเจียงจือและคนอื่นๆ ขยายนาขั้นบันไดอย่างต่อเนื่อง พื้นที

บทที่ 80 ฝนจะตก

รอจนฟ้าสางอย่างทรมาน ทุกคนเริ่มยุ่ง คนหุงข้าวก็หุงข้าว เสี่ยวหมั่นถือโจ๊กที่เหลือจากคืนก่อนเข้าป่า

โดนหนาวทั้งคืน หลี่เหล่าสือสี่คนเสียงแหบน้ำมูกไหล เห็นเสี่ยวหมั่นเหมือนเห็นปีศาจ

เสี่ยวหมั่นวางโจ๊กบนพื้น แล้วแก้เชือกที่มือพวกเขาพูด: "บนเขาไม่มีอะไรกิน พวกแกประทังชีวิตกินนี่หน่อย