บทที่ 79 ปล่อยตัว

ช่วงนี้อยู่บนเขา เจียงจือเป็นหัวหน้าของทั้งสองครอบครัว

ตอนนี้เจ้าบอกว่าจะปล่อยคน คนอื่นไม่ได้คัดค้าน แค่พิจารณาว่าจะปล่อยอย่างไร

ต้าจู้พูด: "ป้าไม่เก็บคนพวกนี้ไว้ใช้แรงงานหรือ?"

ตอนนี้การบุกเบิกบนเขาต้องการแรงงานมาก

เพราะเจียงจือและคนอื่นๆ ขยายนาขั้นบันไดอย่างต่อเนื่อง พื้นที

บทที่ 80 ฝนจะตก

รอจนฟ้าสางอย่างทรมาน ทุกคนเริ่มยุ่ง คนหุงข้าวก็หุงข้าว เสี่ยวหมั่นถือโจ๊กที่เหลือจากคืนก่อนเข้าป่า

โดนหนาวทั้งคืน หลี่เหล่าสือสี่คนเสียงแหบน้ำมูกไหล เห็นเสี่ยวหมั่นเหมือนเห็นปีศาจ

เสี่ยวหมั่นวางโจ๊กบนพื้น แล้วแก้เชือกที่มือพวกเขาพูด: "บนเขาไม่มีอะไรกิน พวกแกประทังชีวิตกินนี่หน่อย

บทที่ 81 หมอขึ้นเขา

สวีตงไม่ได้เดินทางบนเส้นทางภูเขาแบบนี้มานานแล้ว เขารู้สึกเพียงว่าถนนใต้เท้าราวกับมีดที่ทิ่มแทงจนเจ็บปวด

เดินๆ หยุดๆ ก็ยังรู้สึกเหนื่อย ต้องหอบหายใจไม่หยุด

เมื่อหยุดพักอีกครั้ง สวีตงนั่งพิงผาข้างทาง มองหลี่เหล่าสือที่ทรุดตัวลงข้างๆ: "หลี่เหล่าสือ แน่ใจนะว่าข้างหน้าจะเจอหน้าผาน