บทที่ 77 นิสัยหุนหันพลันแล่น

อีกอย่าง เสี่ยวหมั่นยังอยากทดสอบอาวุธใหม่ของตัวเอง

เพราะป้าเจียงบอกว่า ถ้าคนที่มีแรงไม่มากพอใช้มีด คมมีดมักจะติดกระดูก จริงๆ แล้วใช้ไม่ค่อยดี

อืม!

เสี่ยวหมั่นเคยใช้มีดฟันคอหมูป่า แน่นอนว่ามีดติด แถมยังกระเด็นเลือดเลอะหน้า

ส่วนกระบองหมาป่าเป็นของพิเศษ ฝังหินแหลมลงใน

บทที่ 78 โอกาสลงเขา

ต้าจู้และปู่เสี่ยวหมั่นกำลังสอนเด็ก เจียงจือฟังอยู่ข้างๆ

เจ้านึกถึงจุดจบอันน่าเศร้าของเสี่ยวหมั่นในโลกเดิม เขาตายในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง สถานการณ์คล้ายกับวันนี้พอดี

ตอนนี้ เจ้าถึงตระหนักว่าการเปลี่ยนแปลงคนยากกว่าการสร้างคนใหม่ แม้ช่วยเสี่ยวหมั่นไว้ได้ แต่ก็เปลี่ยนนิสัยเขาไม่ได้

บทที่ 79 ปล่อยตัว

ช่วงนี้อยู่บนเขา เจียงจือเป็นหัวหน้าของทั้งสองครอบครัว

ตอนนี้เจ้าบอกว่าจะปล่อยคน คนอื่นไม่ได้คัดค้าน แค่พิจารณาว่าจะปล่อยอย่างไร

ต้าจู้พูด: "ป้าไม่เก็บคนพวกนี้ไว้ใช้แรงงานหรือ?"

ตอนนี้การบุกเบิกบนเขาต้องการแรงงานมาก

เพราะเจียงจือและคนอื่นๆ ขยายนาขั้นบันไดอย่างต่อเนื่อง พื้นที