บทที่ 76 เสี่ยวหมั่นลงมือ

ในครัว ย่าเสี่ยวหมั่นทำเป็นไม่ได้ยินเสียงจากข้างนอก ยังคงทำอาหารอย่างใจเย็น เจ้ากำลังนึ่ง "ขนมเปาะเท้าใหญ่" ที่ทุกคนชอบ

หั่นฟักทองเป็นเส้น หั่นมันเทศเป็นเส้นแล้วผัดกับน้ำมันและเกลือให้หอมเป็นไส้ ผสมแป้งข้าวโพดสดกับน้ำให้พอดี เหมือนทำเกี๊ยวห่อไส้ทั้งหมดเข้าด้วยกัน

สุดท้า

บทที่ 77 นิสัยหุนหันพลันแล่น

อีกอย่าง เสี่ยวหมั่นยังอยากทดสอบอาวุธใหม่ของตัวเอง

เพราะป้าเจียงบอกว่า ถ้าคนที่มีแรงไม่มากพอใช้มีด คมมีดมักจะติดกระดูก จริงๆ แล้วใช้ไม่ค่อยดี

อืม!

เสี่ยวหมั่นเคยใช้มีดฟันคอหมูป่า แน่นอนว่ามีดติด แถมยังกระเด็นเลือดเลอะหน้า

ส่วนกระบองหมาป่าเป็นของพิเศษ ฝังหินแหลมลงใน

บทที่ 78 โอกาสลงเขา

ต้าจู้และปู่เสี่ยวหมั่นกำลังสอนเด็ก เจียงจือฟังอยู่ข้างๆ

เจ้านึกถึงจุดจบอันน่าเศร้าของเสี่ยวหมั่นในโลกเดิม เขาตายในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง สถานการณ์คล้ายกับวันนี้พอดี

ตอนนี้ เจ้าถึงตระหนักว่าการเปลี่ยนแปลงคนยากกว่าการสร้างคนใหม่ แม้ช่วยเสี่ยวหมั่นไว้ได้ แต่ก็เปลี่ยนนิสัยเขาไม่ได้