บทที่ 471 การศึกษาภาคบังคับหนึ่งปี

สวีเอ้อร์รุ่ยไม่ได้พูดอะไร แม้จะรู้สึกได้ถึงสิ่งที่น้องสาวทำ แต่เมื่อรู้ความจริงว่าเธอทำเรื่องเลวร้ายขนาดนั้น เขาก็ไม่รู้ว่าควรเกลียดใครหรือสงสารใครดี

ตอนนี้รู้ว่าเสี่ยวเทียนจะกลับมา เขาก็แค่พยักหน้า ราวกับมองทุกอย่างผ่านๆ เหมือนคนที่เข้าใจโลกแล้ว

เจียงจือก็ไม่

บทที่ 472 การเก็บเกี่ยวฤดูร้อน

ตราบใดที่ไม่ตายจากการเรียน ก็ต้องเรียนจนตาย บรรยากาศการเรียนของหมู่บ้านสวีได้แพร่ขึ้นไปบนภูเขาแล้ว

ไม่กี่วัน ด้วยการล่อด้วยอาหารอร่อยและการเกาที่คันของเจียงจือ เปปป้าก็เรียนรู้วิธีหาเห็ดหลินจือ

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเห็ดหลินจือไม้หรือเห็ดหลินจือแท้ เปปป้าที่วิ่งไปทั่ว

บทที่ 473 การร่วมหุ้น

ชินซื่อทำงานโดยไม่เงยหน้า: "ฉันบอกว่าไม่ยุ่งกับพวกเธอ ไม่ได้หมายความว่าไม่รับรู้พวกเธอ ปกติให้พวกเธออยู่กันเอง แต่ช่วงแบบนี้ต้องมาช่วยแน่นอน เดี๋ยวลุงหลี่ของเธอจะพาล่อมาขนของสองสามเที่ยว จะได้ไม่ต้องให้เกินชิ่งแบกจนเหนื่อย"

เธอออกจากบ้านเพียงเพราะต้องการให้ลูกชายและลูกสะใภ้ด