บทที่ 472 การเก็บเกี่ยวฤดูร้อน

ตราบใดที่ไม่ตายจากการเรียน ก็ต้องเรียนจนตาย บรรยากาศการเรียนของหมู่บ้านสวีได้แพร่ขึ้นไปบนภูเขาแล้ว

ไม่กี่วัน ด้วยการล่อด้วยอาหารอร่อยและการเกาที่คันของเจียงจือ เปปป้าก็เรียนรู้วิธีหาเห็ดหลินจือ

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเห็ดหลินจือไม้หรือเห็ดหลินจือแท้ เปปป้าที่วิ่งไปทั่ว

บทที่ 473 การร่วมหุ้น

ชินซื่อทำงานโดยไม่เงยหน้า: "ฉันบอกว่าไม่ยุ่งกับพวกเธอ ไม่ได้หมายความว่าไม่รับรู้พวกเธอ ปกติให้พวกเธออยู่กันเอง แต่ช่วงแบบนี้ต้องมาช่วยแน่นอน เดี๋ยวลุงหลี่ของเธอจะพาล่อมาขนของสองสามเที่ยว จะได้ไม่ต้องให้เกินชิ่งแบกจนเหนื่อย"

เธอออกจากบ้านเพียงเพราะต้องการให้ลูกชายและลูกสะใภ้ด

บทที่ 474 เรียนแล้วเหมือนไม่ได้เรียน

ทันทีที่เจียงจือพูดจบ คนตระกูลหงก็ตะลึง

ทางฝ่ายตัวเองยอมให้กำไร 10% แต่อีกฝ่ายกลับคิดถึงทั้งตระกูลหง

ตระกูลหงไม่ใช่แค่ร้านยา แต่เป็นตระกูล มีทั้งคลินิก ร้านขายยา และโรงงานยา แม้แต่กองคาราวานที่นำโดยคุณหนูหงที่สอง

เจียงจือไม่ได้แค่ต้องการเงิน เธอเป็นคนนอก แต่