บทที่ 470 - จดหมายจากเหนียฝั่นเทียน

ยาเม็ดทำออกมาแค่หนึ่งร้อยเม็ด ไม่ได้ทำต่อ

เจียงจือรีบลงเขา ไปเมืองกับเอ้อร์รุ่ย เอายาไปส่งที่ร้านยาตระกูลฮั่วในเมืองผิงชวนด้วยตัวเอง

เกือบปีแล้ว คุณหนูรองฮั่วยังไม่กลับมา ครั้งนี้ก็ยังเป็นผู้จัดการฮั่วคนเดิมต้อนรับ

เมื่อเจียงจือบอกว่ามียาใหม่มีฤทธิ์ลดไข้แก้ปว

บทที่ 471 การศึกษาภาคบังคับหนึ่งปี

สวีเอ้อร์รุ่ยไม่ได้พูดอะไร แม้จะรู้สึกได้ถึงสิ่งที่น้องสาวทำ แต่เมื่อรู้ความจริงว่าเธอทำเรื่องเลวร้ายขนาดนั้น เขาก็ไม่รู้ว่าควรเกลียดใครหรือสงสารใครดี

ตอนนี้รู้ว่าเสี่ยวเทียนจะกลับมา เขาก็แค่พยักหน้า ราวกับมองทุกอย่างผ่านๆ เหมือนคนที่เข้าใจโลกแล้ว

เจียงจือก็ไม่

บทที่ 472 การเก็บเกี่ยวฤดูร้อน

ตราบใดที่ไม่ตายจากการเรียน ก็ต้องเรียนจนตาย บรรยากาศการเรียนของหมู่บ้านสวีได้แพร่ขึ้นไปบนภูเขาแล้ว

ไม่กี่วัน ด้วยการล่อด้วยอาหารอร่อยและการเกาที่คันของเจียงจือ เปปป้าก็เรียนรู้วิธีหาเห็ดหลินจือ

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเห็ดหลินจือไม้หรือเห็ดหลินจือแท้ เปปป้าที่วิ่งไปทั่ว