บทที่ 469 - ทำยาลดไข้เม็ด

เจียงจืออยู่บนเขา คนที่ดีใจที่สุดคือเป่ยฉี ทุกวันออกไปเดินเล่นรอบหนึ่งก็รีบกลับมาเฝ้าบ้าน

ขออาหาร ขอลูบ ถ้าได้แปรงคันๆ ก็สุขสบายจนเละเป็นโคลน

ชุนเฟิงก็ดีใจ เฉี่ยวอวิ๋นไปแล้ว เธออยู่บนเขาสงบก็สงบ แต่ก็เหงามาก อยากฟังเรื่องใหม่ๆ

เจียงจือมีอะไรก็พูดอะไร เล่าสิ่งที่เห็นและ

บทที่ 470 - จดหมายจากเหนียฝั่นเทียน

ยาเม็ดทำออกมาแค่หนึ่งร้อยเม็ด ไม่ได้ทำต่อ

เจียงจือรีบลงเขา ไปเมืองกับเอ้อร์รุ่ย เอายาไปส่งที่ร้านยาตระกูลฮั่วในเมืองผิงชวนด้วยตัวเอง

เกือบปีแล้ว คุณหนูรองฮั่วยังไม่กลับมา ครั้งนี้ก็ยังเป็นผู้จัดการฮั่วคนเดิมต้อนรับ

เมื่อเจียงจือบอกว่ามียาใหม่มีฤทธิ์ลดไข้แก้ปว

บทที่ 471 การศึกษาภาคบังคับหนึ่งปี

สวีเอ้อร์รุ่ยไม่ได้พูดอะไร แม้จะรู้สึกได้ถึงสิ่งที่น้องสาวทำ แต่เมื่อรู้ความจริงว่าเธอทำเรื่องเลวร้ายขนาดนั้น เขาก็ไม่รู้ว่าควรเกลียดใครหรือสงสารใครดี

ตอนนี้รู้ว่าเสี่ยวเทียนจะกลับมา เขาก็แค่พยักหน้า ราวกับมองทุกอย่างผ่านๆ เหมือนคนที่เข้าใจโลกแล้ว

เจียงจือก็ไม่