บทที่ 404 มีคนร้ายในหมู่บ้าน

ฝนตกกระหน่ำลงมาจากฟ้า ไม่หยุดทั้งวัน

แห้งแล้งมาหนึ่งเดือน น้ำป่าไหลหลาก น้ำท่วมที่พัดพาดินและใบไม้เติมเต็มร่องเขาที่แห้งผาก ยังมีแนวโน้มจะไหลเข้านาทั้งสองข้าง

น้ำฝนเย็นชุ่มดิน ทำให้คันนาและขอบไร่พังทลายไม่น้อย อุดตันท่อระบายน้ำ

ร่องน้ำเต็ม น้ำไหลพล่าน ชาวนากลัวฟ้าแล้ง

บทที่ 405 พ่อลูกตระกูลอู๋

ตอนต้าเซียงแทงคนในโรงงานยากันยุง รอบๆ เป็นไร่ข้าวโพดทั้งหมด ไม่มีคนอยู่ใกล้ เสียงฝนดังสนั่น ตะโกนเสียงดังก็ไม่มีใครได้ยิน

ตอนนี้วิ่งออกมาก็ต่างกัน ที่นาที่สวีเกินโหย่วอยู่มีคนอื่นกระจายอยู่

เขาตะโกนหนึ่งที ทันใดนั้นก็มีหลายคนหันมามอง

คนก่อเหตุตกใจ ทิ้งจอบ หันตัวพยุงคนข้า

บทที่ 406 ฉวยโอกาสจากสถานการณ์

คำพูดของสวีฉางโส่วทำให้เจียงจือชะงัก ทุกคนในศาลาพักร้อนต่างเงียบกริบ

นอกจากเสียงฝนแล้วก็มีแต่ความเงียบ ทุกคนจ้องมองเขาราวกับว่าเขาเป็นปีศาจสองขาที่ผุดขึ้นมากลางฝูงชน

หวงเสี่ยวจูทนไม่ไหว: "คุณลุงฉางโส่ว ที่ท่านพูดมาหมายความว่าอย่างไร? ตอนนี้ท่านต้องการให้ป้าเจียงแก้ป