บทที่ 405 พ่อลูกตระกูลอู๋

ตอนต้าเซียงแทงคนในโรงงานยากันยุง รอบๆ เป็นไร่ข้าวโพดทั้งหมด ไม่มีคนอยู่ใกล้ เสียงฝนดังสนั่น ตะโกนเสียงดังก็ไม่มีใครได้ยิน

ตอนนี้วิ่งออกมาก็ต่างกัน ที่นาที่สวีเกินโหย่วอยู่มีคนอื่นกระจายอยู่

เขาตะโกนหนึ่งที ทันใดนั้นก็มีหลายคนหันมามอง

คนก่อเหตุตกใจ ทิ้งจอบ หันตัวพยุงคนข้า

บทที่ 406 ฉวยโอกาสจากสถานการณ์

คำพูดของสวีฉางโส่วทำให้เจียงจือชะงัก ทุกคนในศาลาพักร้อนต่างเงียบกริบ

นอกจากเสียงฝนแล้วก็มีแต่ความเงียบ ทุกคนจ้องมองเขาราวกับว่าเขาเป็นปีศาจสองขาที่ผุดขึ้นมากลางฝูงชน

หวงเสี่ยวจูทนไม่ไหว: "คุณลุงฉางโส่ว ที่ท่านพูดมาหมายความว่าอย่างไร? ตอนนี้ท่านต้องการให้ป้าเจียงแก้ป

บทที่ 407 ฆ่าไก่ให้ลิงดู

โดนตบหน้าต่อหน้าชาวบ้านทั้งหมู่บ้าน สวีฉางโส่วทั้งโกรธทั้งอับอาย คว้าคอเสื้อปู่เสี่ยวหมั่นจะตอบโต้ แต่ถูกหม่ากวนจับแขนไว้จนขยับไม่ได้

ปู่เสี่ยวหมั่นตบหน้าเขาอีกสองที: "เจ้ารีบไปให้พ้น อย่าคิดอยู่ในหมู่บ้านตระกูลสวี ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้าแม้แต่วันเดียว"

ก่อนสงครามแช่งหลาน