บทที่ 367 การซื้อคน

ไม่นานในค่ายผู้อพยพก็รู้ว่ามีคนจากตระกูลใหญ่มาซื้อคน

ฝูงชนเริ่มวุ่นวาย นี่ไม่ใช่การซื้อคนครั้งแรก ก่อนหน้านี้ก็มีนายหน้ามาคัดเลือกแล้ว

พวกที่หน้าตาดี เด็กๆ ที่มีหน้าตาสมส่วนเป็นที่ต้องการมากที่สุด รองลงมาคือหนุ่มสาวที่แข็งแรง สามารถทำงานหนักได้ ส่วนคนที่อายุมากมักไม่มีใครต้อง

บทที่ 368 ความสุขและความทุกข์ของแต่ละครอบครัว

หม่ากวนลังเลอยู่ สำหรับเขาเงินทดแทนชีวิตสิบตำลึงนั้นต่ำไปหน่อย

แต่เมื่อคิดว่าครอบครัวจะได้อยู่ใกล้ชิด และห้าปีหลังยังได้อิสระ จึงตกลง

ครอบครัวหม่ากวนค่อนข้างเรียบง่าย พ่อแม่อายุห้าสิบ ภรรยากงซื่ออายุราวยี่สิบเจ็ดแปดปี ลูกชายฝาแฝดอายุสิบขวบ และลูกสาว

บทที่ 369 ความคิดลึกๆ ของผีซื่อ

ในค่ายผู้อพยพมีคนร้องไห้มากมาย ทุกกระท่อมมีคนเช็ดน้ำตา

เจียงจือไม่สนใจความวุ่นวายตรงนี้ เธอทำสัญญากับคนไม่กี่ครอบครัว รู้สึกว่าพอแล้ว

คนต้องรู้จักตัวเอง ครอบครัวเธอยังเลี้ยงปากท้องมากไม่ได้

และที่หมู่บ้านสวีมีคำพูดพื้นบ้าน: คนมากตีตายยาก หมามากนอนกัดกัน ความหมายค