บทที่ 366 นายอำเภอจางเป็น NPC

เมื่อเห็นเจียงจือไม่พอใจ รู้ว่ายังคิดถึงลายพระหัตถ์อยู่ นายอำเภอจางก็ไม่อ้อมค้อมอีกต่อไป

เขาพูดต่อไปอย่างชัดเจน: "เจียงซื่อ ข้าอยากจะพูดตรงๆ สักคำ แม้ว่าการที่เจ้าบริจาคเมล็ดชิงกังเพื่อช่วยเหลือผู้อพยพนั้นนับว่ามีคุณูปการ แต่เมื่อเทียบกับร้านยาและเทคโนโลยีการเกษตรในป

บทที่ 367 การซื้อคน

ไม่นานในค่ายผู้อพยพก็รู้ว่ามีคนจากตระกูลใหญ่มาซื้อคน

ฝูงชนเริ่มวุ่นวาย นี่ไม่ใช่การซื้อคนครั้งแรก ก่อนหน้านี้ก็มีนายหน้ามาคัดเลือกแล้ว

พวกที่หน้าตาดี เด็กๆ ที่มีหน้าตาสมส่วนเป็นที่ต้องการมากที่สุด รองลงมาคือหนุ่มสาวที่แข็งแรง สามารถทำงานหนักได้ ส่วนคนที่อายุมากมักไม่มีใครต้อง

บทที่ 368 ความสุขและความทุกข์ของแต่ละครอบครัว

หม่ากวนลังเลอยู่ สำหรับเขาเงินทดแทนชีวิตสิบตำลึงนั้นต่ำไปหน่อย

แต่เมื่อคิดว่าครอบครัวจะได้อยู่ใกล้ชิด และห้าปีหลังยังได้อิสระ จึงตกลง

ครอบครัวหม่ากวนค่อนข้างเรียบง่าย พ่อแม่อายุห้าสิบ ภรรยากงซื่ออายุราวยี่สิบเจ็ดแปดปี ลูกชายฝาแฝดอายุสิบขวบ และลูกสาว