บทที่ 226 โรงเรียนกลางคืน

ก่อนหน้านี้อารมณ์ของซิ่วไฉยังไม่มั่นคงนัก เจียงจือกังวลว่าเขาอาจทนเสียงอึกทึกไม่ไหวถ้าอยู่ในฝูงชน แต่ตอนนี้เมื่อเห็นว่าเขาสามารถพูดคุยกับคนในตอนกลางคืนได้ ดูเหมือนจะเริ่มได้แล้ว

เจ้ายืนเงียบอยู่ข้างๆ รอจนซิ่วไฉเขียนบนกระดานเสร็จและลุกขึ้น จึงยิ้มพูดว่า: "ท่านซิ่วไฉมีเวลา

บทที่ 227 การปล่อยวางและการยึดมั่น

เวลาผ่านไปทีละน้อย ชาวบ้านตระกูลสวียังคงนั่งอยู่ บางคนเหม่อลอย บางคนใจลอย บางคนเกาหัวหาว

แน่นอนว่ามีบางคนที่พยักหน้าเห็นด้วยบ่อยๆ

เถียนกุ้ยพูดด้วยความเห็นใจ: "ท่านซิ่วไฉพูดถูกต้อง!"

ซิ่วไฉลุกขึ้นยืน พูดอย่างกระตือรือร้นต่อหน้าทุกคน: "อักษร 'คน' เปรียบดังชีวิต

บทที่ 228 วันและเดือน

คืนนี้ที่โรงเก็บของ ใต้ชายคาที่ตากของยังสว่างไสวด้วยคบเพลิง

เมื่อเอ้อรุ่ยพาเฉียวหยุนและเสี่ยวหมั่นมาถึง อาจารย์เซี่ยเพิ่งเริ่มสอน ทั้งสามค่อยๆ แทรกตัวเข้าไปในกลุ่มคนโดยไม่ส่งเสียง หาที่ว่างนั่งลง

เมื่อเทียบกับเมื่อวาน จำนวนคนที่มารวมตัวยังมากอยู่ นั่งล้อมวงกันเป็นสามชั้นทั