บทที่ 225 สนทนายามค่ำ

ผู้ชายล้อมรอบซิ่วไฉ่เซี่ย ถามนู่นถามนี่

แม้ว่าซิ่วไฉ่เซี่ยจะมีปัญหาทางสมอง บางครั้งพูดจาสับสน บางครั้งก็พูดคลุมเครือ ทำให้ชาวนากลุ่มหนึ่งฟังไม่เข้าใจ

แต่ก็ไม่ได้กระทบความสนุกของทุกคน พูดหัวเราะแล้วก็ไม่ลืมทำภารกิจยกยอประจำวัน

"ซิ่วไฉ่พูดได้ดีจริงๆ ผมก็เคยได้ยินแต่ในเมืองเท

บทที่ 226 โรงเรียนกลางคืน

ก่อนหน้านี้อารมณ์ของซิ่วไฉยังไม่มั่นคงนัก เจียงจือกังวลว่าเขาอาจทนเสียงอึกทึกไม่ไหวถ้าอยู่ในฝูงชน แต่ตอนนี้เมื่อเห็นว่าเขาสามารถพูดคุยกับคนในตอนกลางคืนได้ ดูเหมือนจะเริ่มได้แล้ว

เจ้ายืนเงียบอยู่ข้างๆ รอจนซิ่วไฉเขียนบนกระดานเสร็จและลุกขึ้น จึงยิ้มพูดว่า: "ท่านซิ่วไฉมีเวลา

บทที่ 227 การปล่อยวางและการยึดมั่น

เวลาผ่านไปทีละน้อย ชาวบ้านตระกูลสวียังคงนั่งอยู่ บางคนเหม่อลอย บางคนใจลอย บางคนเกาหัวหาว

แน่นอนว่ามีบางคนที่พยักหน้าเห็นด้วยบ่อยๆ

เถียนกุ้ยพูดด้วยความเห็นใจ: "ท่านซิ่วไฉพูดถูกต้อง!"

ซิ่วไฉลุกขึ้นยืน พูดอย่างกระตือรือร้นต่อหน้าทุกคน: "อักษร 'คน' เปรียบดังชีวิต