บทที่ 221 สร้างคอเหล็กกล้า

เสียงอ่านหนังสือของ AI ราบเรียบไร้อารมณ์ ฟังแล้วทำให้ง่วงนอน

เจียงจือราวกับเห็นใบหน้าของเนี่ยฝานเทียนอีกครั้ง

เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งปี เนี่ยฝานเทียนก็กลายเป็นหนุ่มวัย 17 ปี มีหน้าตาสมกับเป็นพระเอก คิ้วคมดุจดาบ ตาเปล่งประกาย ใบหน้าคมสันราวกับสลักด้วยมีด

รูปร่างก็เปลี่ยนไ

บทที่ 222 เก็บดอกสายน้ำผึ้ง

เจียงจือกลับหมู่บ้านด้วยรถม้าที่จ้าง นอกจากผลลูกแพร์ตามฤดูกาล ยังมีเนื้อหมู น้ำมันใส และของใช้ต่างๆ ที่สัญญาไว้กับชาวบ้าน

หมู่บ้านตระกูลสวีเคยมีต้นแพร์ แต่ถูกผู้อพยพตัดไปทำกระท่อม ตอนนี้จึงไม่มีให้กิน

เจียงจือแจกลูกแพร์ให้ทุกบ้านหลังละลูก แจกหมดทั้งตะกร้า ทำให้เด็กๆ ด

บทที่ 223 สวีเกินเป่าอยากขอโทษ

ขณะที่สวีเอ้อร์รุ่ยไปส่งน้ำยาที่เมืองหลีฮวา เจียงจือตรวจดูน้ำในนาขั้นบันได แล้วจัดการเถามันเทศที่ปลูกในร่องดินต่างๆ

รอจนดวงอาทิตย์คล้อยไปทางตะวันตก เงาเขาบังพื้นที่ลาดชัน และน้ำค้างเริ่มเกาะใบไม้ จึงลงไปเก็บฝ้าย

เพราะช่วงแสงแดดสั้น ต้องตากแดดทุกวันสมอฝ้ายจึงจะแตก