บทที่ 220 คุยธุรกิจอีกครั้ง

คราวนี้เจียงจือไปเมือง ไม่ได้นั่งรถเข็นของเอ้อร์รุ่ย แต่นั่งรถล่อของหน่วยตรวจการ

หัวหน้าจางส่งคนเข้าเมืองซื้อของ ใช้รถล่อขนยากันยุงไป

ไปกับเจียงจือมีแค่เอ้อร์รุ่ย เสี่ยวหมั่นถูกทิ้งไว้จัดการคนบดผงยาต่อ

เห็นเจียงจือส่งยากันยุงหนึ่งหมื่นแท่งภายในสิบวันจริง คุณหนูรองตระ

บทที่ 221 สร้างคอเหล็กกล้า

เสียงอ่านหนังสือของ AI ราบเรียบไร้อารมณ์ ฟังแล้วทำให้ง่วงนอน

เจียงจือราวกับเห็นใบหน้าของเนี่ยฝานเทียนอีกครั้ง

เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งปี เนี่ยฝานเทียนก็กลายเป็นหนุ่มวัย 17 ปี มีหน้าตาสมกับเป็นพระเอก คิ้วคมดุจดาบ ตาเปล่งประกาย ใบหน้าคมสันราวกับสลักด้วยมีด

รูปร่างก็เปลี่ยนไ

บทที่ 222 เก็บดอกสายน้ำผึ้ง

เจียงจือกลับหมู่บ้านด้วยรถม้าที่จ้าง นอกจากผลลูกแพร์ตามฤดูกาล ยังมีเนื้อหมู น้ำมันใส และของใช้ต่างๆ ที่สัญญาไว้กับชาวบ้าน

หมู่บ้านตระกูลสวีเคยมีต้นแพร์ แต่ถูกผู้อพยพตัดไปทำกระท่อม ตอนนี้จึงไม่มีให้กิน

เจียงจือแจกลูกแพร์ให้ทุกบ้านหลังละลูก แจกหมดทั้งตะกร้า ทำให้เด็กๆ ด