บทที่ 16 หนีไฟป่า (2)

ไม่แปลกที่ปู่เสี่ยวหมั่นจะสิ้นหวัง เพราะการรับรู้ย่อมกำหนดการกระทำ

เมื่อครู่นี้ เขาเห็นแสงสีแดงเหนือศีรษะที่สว่างขึ้นเรื่อยๆ รู้ว่าไฟนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก

สิ่งที่ชาวเขากลัวที่สุดคือการเผาป่า ลมพัดพาประกายไฟปลิวว่อน ตกที่ไหนก็ไหม้ที่นั่น

ตอนนี้สองครอบครัวอยู่บนเขา รอบๆ มีแต่ห

บทที่ 17 หนีไฟป่า (3)

"เร็ว เอาแขนเสื้อปิดจมูกและปาก!" เจียงจือตะโกนพลางวิ่งอย่างรีบร้อน

เสื้อผ้าที่เปียกน้ำโคลนจากหลุมดินตอนจุดไฟเมื่อครู่ ตอนนี้ยังชื้นอยู่ พอดีป้องกันควันได้

สวีเอ้อร์รุ่ยและเสี่ยวหมั่นถูกควันรมจนแทบหายใจไม่ออก พอได้ยินคำเตือนก็รีบซุกหน้าเข้าข้อศอก มีผ้าเปียกกรองควันหนา พวกเขา

บทที่ 18 โจรผู้ร้าย

เนื่องจากบ้านเสี่ยวหมั่นไม่เสียหาย จึงทำความสะอาดฝุ่นเท่าที่ทำได้ ทุกคนพักที่นี่

สิ่งที่น่าพอใจที่สุดคือใต้ผาหินก็มีน้ำพุ ปกติปู่เสี่ยวหมั่นใช้แผ่นหินปิดไว้ ตอนนี้เปิดออกมาน้ำใสไม่มีฝุ่น

ทุกคนรีบตั้งหม้อทำอาหาร รอดตายมาได้รู้สึกดีจริงๆ!

ย่าเสี่ยวหมั่นขุดถุงข้าวจากดิน เอาแป้ง