บทที่ 148 การจัดการที่ดิน (2)

สวีเอ้อร์รุ่ยเกาหัว: "หลี่หลาวสือพูดแบบนั้น เขาบอกว่าตอนนี้ที่ดินสามสิบไร่ ถ้าพวกเราทำเอง ต้องตื่นแต่เช้าทำจนค่ำทุกวัน เหนื่อยเกินไป

สู้จ้างคนทั้งหมดดีกว่า ค่าจ้างตอนนี้ค่อยติดหนี้ไว้ก่อน ต่อไปพวกเราเก็บสมุนไพรแลกเงินเอง แล้วค่อยจ่ายค่าจ้างก็พอ!"

ตอนนี้หลี่หลาวสือได

บทที่ 149 ตำบลหลีฮวา (1)

หลังจากทักทายกันนอกตำบล เถียนกุ้ยก็บอกว่าตนเข้าตำบลไม่ได้ อยากขอให้เอ้อร์รุ่ยช่วยซื้อข้าวให้

"ข้ามีเงินห้าสิบเหรียญ อยากซื้อข้าวขาว ซื้อได้เท่าไหร่ก็ซื้อเท่านั้น!"

เถียนกุ้ยควานในอกหยิบถุงเงินออกมา นี่คือเงินที่ได้จากการขายธัญพืชหยาบที่แลกมาจากการทำงานที่เต็นท์พยาบาล

ไม

บทที่ 150 ตำบลหลีฮวา (2)

ธุรกิจในร้านซบเซา ชายหนุ่มเห็นเจียงจือเคยขายยาที่ร้านใหญ่ จึงพูดคุยเพิ่มเติม

ร้านป๋ายเฉ่าถังในตำบลหลีฮวาเป็นสาขาย่อยของตระกูลหัว เถ้าแก่แก่คนก่อนเข้าใจการแพทย์ ปกติก็จ่ายยาให้ลูกค้า

วิชาแพทย์ของเถ้าแก่หัวแก่เป็นเพียงงานอดิเรก รักษาโรคทั่วไปได้ แต่หลักๆ ยังเป็นการขายยา

ต