บทที่ 149 ตำบลหลีฮวา (1)

หลังจากทักทายกันนอกตำบล เถียนกุ้ยก็บอกว่าตนเข้าตำบลไม่ได้ อยากขอให้เอ้อร์รุ่ยช่วยซื้อข้าวให้

"ข้ามีเงินห้าสิบเหรียญ อยากซื้อข้าวขาว ซื้อได้เท่าไหร่ก็ซื้อเท่านั้น!"

เถียนกุ้ยควานในอกหยิบถุงเงินออกมา นี่คือเงินที่ได้จากการขายธัญพืชหยาบที่แลกมาจากการทำงานที่เต็นท์พยาบาล

ไม

บทที่ 150 ตำบลหลีฮวา (2)

ธุรกิจในร้านซบเซา ชายหนุ่มเห็นเจียงจือเคยขายยาที่ร้านใหญ่ จึงพูดคุยเพิ่มเติม

ร้านป๋ายเฉ่าถังในตำบลหลีฮวาเป็นสาขาย่อยของตระกูลหัว เถ้าแก่แก่คนก่อนเข้าใจการแพทย์ ปกติก็จ่ายยาให้ลูกค้า

วิชาแพทย์ของเถ้าแก่หัวแก่เป็นเพียงงานอดิเรก รักษาโรคทั่วไปได้ แต่หลักๆ ยังเป็นการขายยา

ต

บทที่ 151 ขายรองเท้าฟาง

เนื่องจากมาช้า พื้นที่ดีๆ สำหรับตั้งแผงก็ถูกจับจองไปหมดแล้ว ก่อนหน้านี้แผงของเสี่ยวหมั่นและเอ้อร์รุ่ยก็ไม่มีคนแวะดู

โชคดีที่มีเรื่องวุ่นวายกับภรรยาของเกินเป่า ทำให้มีคนมามุงดูเป็นจำนวนมาก

ตอนนี้เอ้อร์รุ่ยทั้งสองคนยังรู้สึกอับอายอยู่ แต่เจียงจือกลับถือว่าเป็นโอกาสดี

คนเชิ