บทที่ 147 การจัดการที่ดิน (1)

สวีเกินโหย่วคุยกับเสี่ยวหมั่นอย่างละเอียด ส่วนใหญ่เป็นการขอโทษแทนสวีเกินเป่า และสอบถามสุขภาพของปู่ย่าของเสี่ยวหมั่น

รวมถึงต้าจู้ เด็กที่เคยวิ่งตามหลังเขามาตั้งแต่เด็ก คราวนี้ถูกทิ้งไว้ในเหตุการณ์สงคราม

เห็นได้ชัดว่าสวีเกินโหย่วแตกต่างจากสวีเกินเป่า

เสี่ยวหมั่นก็มีท

บทที่ 148 การจัดการที่ดิน (2)

สวีเอ้อร์รุ่ยเกาหัว: "หลี่หลาวสือพูดแบบนั้น เขาบอกว่าตอนนี้ที่ดินสามสิบไร่ ถ้าพวกเราทำเอง ต้องตื่นแต่เช้าทำจนค่ำทุกวัน เหนื่อยเกินไป

สู้จ้างคนทั้งหมดดีกว่า ค่าจ้างตอนนี้ค่อยติดหนี้ไว้ก่อน ต่อไปพวกเราเก็บสมุนไพรแลกเงินเอง แล้วค่อยจ่ายค่าจ้างก็พอ!"

ตอนนี้หลี่หลาวสือได

บทที่ 149 ตำบลหลีฮวา (1)

หลังจากทักทายกันนอกตำบล เถียนกุ้ยก็บอกว่าตนเข้าตำบลไม่ได้ อยากขอให้เอ้อร์รุ่ยช่วยซื้อข้าวให้

"ข้ามีเงินห้าสิบเหรียญ อยากซื้อข้าวขาว ซื้อได้เท่าไหร่ก็ซื้อเท่านั้น!"

เถียนกุ้ยควานในอกหยิบถุงเงินออกมา นี่คือเงินที่ได้จากการขายธัญพืชหยาบที่แลกมาจากการทำงานที่เต็นท์พยาบาล

ไม