บทที่ 143 หญ้าไส้ตะเกียง

สวีเอ้อร์รุ่ยไปไหว้พ่อ ปู่และย่าที่หลุมศพ เจียงจือและเฉียวอวิ๋นอยู่บ้านจัดเตรียมตะเกียงนิรันดร์และตะเกียงอายุยืนที่สองครอบครัวจะจุดในตอนกลางคืน

คืนส่งท้ายปีเก่าต้องจุดไฟตลอดทั้งคืนไม่ให้ดับ อธิษฐานขอให้ทั้งครอบครัวรุ่งเรืองและสุขภาพแข็งแรงในปีหน้า

น้ำมันตะเกียงปกติใช้น้ำ

บทที่ 144 ตามธรรมเนียม

คืนส่งท้ายปีเก่า ฝนพรำยังคงตกเงียบๆ กองไฟรอปีใหม่ใต้ชายคายังคงลุกโชน

ลมเย็นพัดให้ฝนละอองปลิว ซึ่งบ่งบอกถึงฝนชุกในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า

ตามธรรมเนียม คืนนี้ทุกคนห้ามนอนเร็ว ต้องนั่งผิงไฟรอปีใหม่จนถึงเที่ยงคืน

ครอบครัวใต้หน้าผาปิดประตูนั่งล้อมวงรอบเตาไฟในบ้าน พูดคุยกินมันเทศแห้ง

บทที่ 145 จุดเริ่มต้นใหม่

ผ่านคืนส่งท้ายปีเก่า ก็เป็นปีใหม่จุดเริ่มต้นใหม่!

วันที่หนึ่งทุกคนใส่เสื้อผ้าดีที่สุดของตัวเอง เฉียวอวิ๋นใส่ต่างหูเงินและดอกไม้ผ้า สวมสร้อยข้อมือเมล็ดเซี่ยนที่เอ้อร์รุ่ยทำให้ แม้แต่หมูป่าน้อยก็ถูกผูกริบบิ้นแดงที่หัว

เมล็ดเซี่ยน มีพิษเล็กน้อย ช่วยไหลเวียนเลือดลมระงับปวด