ตอน 142
ข้ามเป็นแม่ผัวใจร้าย! คนอื่นหนีอด ข้าขุดทองในไร่!
บทที่ 142 หมูป่าน้อยผู้มีวิชาแยกร่าง และเทศกาลตรุษจีน
เมื่อมีหมูป่าน้อยร่วมทาง การเดินทางก็กลายเป็นเรื่องสนุกขึ้นมาทันที
แสงคบไฟถูกลมภูเขาพัดจนส่ายไปมา หมูป่าน้อยก็วิ่งส่ายไปมาข้างๆ คน กระโดดไปข้างหน้าและถอยหลัง
คราวนี้ไม่มีใครไล่มันแล้ว เจียงจือยังวางของที่นำมาไว้บนหลังมัน มันวิ่งกระโดดโลดเต้น
ตอน 143
บทที่ 143 หญ้าไส้ตะเกียง
สวีเอ้อร์รุ่ยไปไหว้พ่อ ปู่และย่าที่หลุมศพ เจียงจือและเฉียวอวิ๋นอยู่บ้านจัดเตรียมตะเกียงนิรันดร์และตะเกียงอายุยืนที่สองครอบครัวจะจุดในตอนกลางคืน
คืนส่งท้ายปีเก่าต้องจุดไฟตลอดทั้งคืนไม่ให้ดับ อธิษฐานขอให้ทั้งครอบครัวรุ่งเรืองและสุขภาพแข็งแรงในปีหน้า
น้ำมันตะเกียงปกติใช้น้ำ
ตอน 144
บทที่ 144 ตามธรรมเนียม
คืนส่งท้ายปีเก่า ฝนพรำยังคงตกเงียบๆ กองไฟรอปีใหม่ใต้ชายคายังคงลุกโชน
ลมเย็นพัดให้ฝนละอองปลิว ซึ่งบ่งบอกถึงฝนชุกในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า
ตามธรรมเนียม คืนนี้ทุกคนห้ามนอนเร็ว ต้องนั่งผิงไฟรอปีใหม่จนถึงเที่ยงคืน
ครอบครัวใต้หน้าผาปิดประตูนั่งล้อมวงรอบเตาไฟในบ้าน พูดคุยกินมันเทศแห้ง