ตอน 14
ข้ามเป็นแม่ผัวใจร้าย! คนอื่นหนีอด ข้าขุดทองในไร่!
บทที่ 14 เหนียฟานเทียนบนเส้นทางอพยพ
กลับถึงบ้าน เจียงจือกินข้าวโพดข้นกับเฉี่ยวอวิ๋น ทุกคนก็แยกย้ายไปทำงาน
เฉี่ยวอวิ๋นอยู่บ้านปอกเปลือกผลชิงกัง เพื่อทุกวันจะได้บดแป้งแบ่งให้บ้านเสี่ยวหมั่นบ้าง
เจียงจือถือมีดฟันและจอบ แบกตะกร้าออกไปข้างนอก
เจ้าจะหาฟืน และถือโอกาสสำรวจป่าเขารอบๆที่อยู่อาศัยให้ละเอียด
ตอน 15
บทที่ 15 หลบไฟป่า (1)
เจียงจือสวมเสื้อผ้ารองเท้าอย่างรวดเร็ว มวยผมลวกๆไว้หลังหัว เปิดประตู กดใจที่เต้นระรัวพูดอย่างหงุดหงิด: "ไหม้ก็ไหม้สิ!"
ขึ้นเขามาครึ่งเดือน แทบจะสองสามวันมีไฟสว่าง ไม่กี่วันนี้ยิ่งถี่ขึ้น
นึกถึงบ้านในหมู่บ้านที่ถูกเผา ตอนแรกทุกคนยังโกรธเสียใจ ค่อยๆชาชิน กลางคืนก็ไม่ดูความเคลื่
ตอน 16
บทที่ 16 หนีไฟป่า (2)
ไม่แปลกที่ปู่เสี่ยวหมั่นจะสิ้นหวัง เพราะการรับรู้ย่อมกำหนดการกระทำ
เมื่อครู่นี้ เขาเห็นแสงสีแดงเหนือศีรษะที่สว่างขึ้นเรื่อยๆ รู้ว่าไฟนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก
สิ่งที่ชาวเขากลัวที่สุดคือการเผาป่า ลมพัดพาประกายไฟปลิวว่อน ตกที่ไหนก็ไหม้ที่นั่น
ตอนนี้สองครอบครัวอยู่บนเขา รอบๆ มีแต่ห