บทที่ 128 พยาธิดูดเลือดกำลังมา

พยาธิดูดเลือดกำลังจะมา แต่เสี่ยวหมั่นบนเขาดูเหมือนจะยังไม่รู้ ตอนนี้กำลังนั่งใต้ชายคาอุ้มหนีหนี ยิ้มแย้มดูหมูป่าตัวเล็กต่อสู้กับเสี่ยวหมั่นและสวีเอ้อร์รุ่ย

เพราะอากาศหนาวอยากขยับร่างกาย สองคนว่างๆก็เล่น "ฆ่าหมู" กับหมูป่าตัวเล็ก คนหนึ่งจับคอคนหนึ่งดึงขา พยายามกดลงพื

บทที่ 129 กินข้าวแข็งแบบนุ่มนวล

สวีฉางโส่วและคนอื่นๆเดินๆหยุดๆ ปีนขึ้นเขาอ้อมหน้าผา เห็นที่พักถ้ำที่ซ่อมแซมแล้วอยู่ตรงหน้า กำลังที่เพิ่งรวบรวมมาก็หมดไป

ทุกคนเอนพิงต้นไม้พักผ่อนอย่างเหนื่อยล้า

"พระเจ้า ทางนี้เดินยากจริงๆ ไม่อยากเดินเป็นครั้งที่สอง" สวีฉางโส่วหอบหายใจแรง รู้สึกว่าคอแทบจะมีควันออกมา

บทที่ 130 หนีหนีต่อสู้

ได้ยินสวีฉางโส่วข่มขู่ตัวเอง ไม่รอให้ปู่ย่าคิดมาก เสี่ยวหมั่นหน้าดำ: "ข้าไม่แต่งเมียไปทั้งชีวิตก็ไม่ให้พวกเจ้าก้าวข้ามธรณีประตูแม้แต่ครึ่งก้าว!"

"ปู่ ไล่พวกเขาไป!"

ปู่เสี่ยวหมั่นก็โกรธถึงขีด โดยเฉพาะประโยค "ต้าจู้ตายไปแล้ว" เหมือนเข็มแทงหัวใจเขาเจ็บปวดแรง

แม้จะรู้ว่าต้าจู