บทที่ 12 ขนมวุ้นชิงกังจานแรก

หลังจากสร้างแคร่แรกในห้องหลักของเจียงจือสำเร็จ ก็รีบสร้างแคร่ให้โรงเผาถ่านด้วย

หลายวันมานี้นอนบนใบไม้ตลอด แม้จะปูหนาและห่มผ้าห่ม แต่ความเย็นจากพื้นก็ยังแทรกเข้ามา

และตามที่ปู่เสี่ยวหมั่นบอก ฤดูฝนพรำที่ทั้งชื้นทั้งเปียกก็ควรจะมาถึงแล้ว เมื่อฝนตกก็ไม่มีวันฟ้าใส

ถึงตอนนั้

บทที่ 13 ครอบครัวที่กินรากหญ้า

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉี่ยวอวิ๋นอยู่บ้านต้มหม้อทำอาหาร เจียงจือเอาวุ้นที่ต้มเมื่อวานออกมา ใส่เครื่องปรุงแล้วบรรจุในตะกร้าเล็ก

เสี่ยวหมั่นและเอ้อร์รุ่ยเมื่อวานก็สร้างแคร่ก่อผนัง เจ้าต้องไปดูว่าทำอย่างไรบ้าง และถือโอกาสเอาอาหารไปให้

ทุกคนหลบขึ้นเขา ไม่มีผลผลิตจากที่ดิน อาหา

บทที่ 14 เหนียฟานเทียนบนเส้นทางอพยพ

กลับถึงบ้าน เจียงจือกินข้าวโพดข้นกับเฉี่ยวอวิ๋น ทุกคนก็แยกย้ายไปทำงาน

เฉี่ยวอวิ๋นอยู่บ้านปอกเปลือกผลชิงกัง เพื่อทุกวันจะได้บดแป้งแบ่งให้บ้านเสี่ยวหมั่นบ้าง

เจียงจือถือมีดฟันและจอบ แบกตะกร้าออกไปข้างนอก

เจ้าจะหาฟืน และถือโอกาสสำรวจป่าเขารอบๆที่อยู่อาศัยให้ละเอียด