บทที่ 108 ความเมตตาต่อฟ้าดินและมนุษย์

ในโศกนาฏกรรมนี้ ทุกคนที่ถูกบังคับให้ยืนอยู่บนเวทีล้วนเป็นผู้เคราะห์ร้าย

และน้องสาวสามีผู้เป็นต้นเหตุ ทำร้ายครอบครัวเดิมของตัวเองแต่กลับหลุดพ้นไปอย่างสะอาด

เนี่ยฝานเทียนก็เป็นคนที่มีชะตาชีวิตขมขื่น

เด็กคนหนึ่งที่ต้องพึ่งพาผู้อื่นตั้งแต่เล็ก เติบโตขึ้นมาในควา

บทที่ 109 ผู้อพยพรวมตัว

เสี่ยวเต๋อจินไม่รู้ว่าเจียงจือจะทำอะไร เขาก็มีธุระต้องกลับเต็นท์พยาบาลพอดีไปทางเดียวกัน

ครั้งนี้เจียงจือไม่ได้นำสมุนไพร แต่เป็นแป้งชิงกังและเส้นแป้ง

ตั้งแต่ชิงกังสุก ก็เริ่มแช่ในบ่อน้ำ

ชุนเฟิงและเฉียวหยุนสองสะใภ้ขยันมาก พาเด็กๆ ทำงานจากเช้าถึงเย็นไม่มีเวลาว่าง โม่แป้งชิง

บทที่ 110 เปิดเผยความลับ

คำโวยายนี้น่ากลัวมาก เสบียงสำหรับคนนับพันนับหมื่น แม้แต่ยุ้งฉางทางการก็ไม่กล้าขนาดนี้

หัวหน้าทหารจางสงบลง เขาไม่ได้มองแม่บ้านที่บ้าคลั่ง แต่มองคนโง่: "เธอคิดว่าตัวเองเป็นทหารที่เจ้าแม่ส่งมาช่วยจริงๆ หรือ? ต้องรู้ว่าพูดแล้วต้องรับผิดชอบ คำสั่งทหารไม่ใช่เรื่องเล่น!"

เขารู้