บทที่ 109 ผู้อพยพรวมตัว

เสี่ยวเต๋อจินไม่รู้ว่าเจียงจือจะทำอะไร เขาก็มีธุระต้องกลับเต็นท์พยาบาลพอดีไปทางเดียวกัน

ครั้งนี้เจียงจือไม่ได้นำสมุนไพร แต่เป็นแป้งชิงกังและเส้นแป้ง

ตั้งแต่ชิงกังสุก ก็เริ่มแช่ในบ่อน้ำ

ชุนเฟิงและเฉียวหยุนสองสะใภ้ขยันมาก พาเด็กๆ ทำงานจากเช้าถึงเย็นไม่มีเวลาว่าง โม่แป้งชิง

บทที่ 110 เปิดเผยความลับ

คำโวยายนี้น่ากลัวมาก เสบียงสำหรับคนนับพันนับหมื่น แม้แต่ยุ้งฉางทางการก็ไม่กล้าขนาดนี้

หัวหน้าทหารจางสงบลง เขาไม่ได้มองแม่บ้านที่บ้าคลั่ง แต่มองคนโง่: "เธอคิดว่าตัวเองเป็นทหารที่เจ้าแม่ส่งมาช่วยจริงๆ หรือ? ต้องรู้ว่าพูดแล้วต้องรับผิดชอบ คำสั่งทหารไม่ใช่เรื่องเล่น!"

เขารู้

บทที่ 111 การแย่งชิงชื่อเสียงและความดีความชอบ

เพื่อแก้ปัญหาการแย่งชิงความดีความชอบ ต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุดเพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้น

เหมือนกับที่ยิ่งคลื่นใหญ่ปลาก็ยิ่งแพง ยิ่งสร้างกระแสใหญ่โต ตัวเองก็จะยิ่งปลอดภัย

ตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่ว่าหัวหน้าจางจะทำอย่างไร เจียงจือก็จะไม่สูญเสียความดีค